Review van Biohazard – Means To An End

Biohazard â?? Means To An End (SPV)
Zoals Billy al aangeeft in het interview (zie de Rock Tribune van augustus 2005) wilde Biohazard afscheid nemen met een ouderwets knallend album en na het beluisteren van â??Means To An Endâ?? kan ik niet anders concluderen dan dat ze dat is gelukt. Opener â??My Life, My Wayâ?? doet sterk denken aan de klassieker â??Punishmentâ??, dus dan weet je dat het goed zit. Hetzelfde geldt voor opvolger â??The Fire Burns Insideâ??, die zijn naam eer aandoet door in sneltreinvaart door te denderen. Eigenlijk zou â??The Fire Burns Insideâ?? ook een goede titel zijn geweest voor deze plaat, aangezien het de band eindelijk gelukt is om dezelfde passie en emotie in de songs te verwerken als tijdens â??Urban Disciplineâ?? en â??State Of The World Addressâ??. Natuurlijk zal de impact van â??Means To An Endâ?? minder zijn dan van de genoemde eerdere albums, maar dat heeft meer te maken met het feit dat elk album past bij een bepaalde tijdsperiode dan met de kwaliteit van de muziek. Dat wil niet zeggen dat dit het beste Biohazard-album ooit is, want dat is het niet, maar qua songstructuur, sound en atmosfeer doet het denken aan de hoogtijdagen van de band. Nummers als â??Kings Never Dieâ?? en â??To The Graveâ?? zullen de luisteraar absoluut kunnen bekoren. De fans hebben er lang op moeten wachten, maar hier is dan eindelijk het album dat ze al jaren wilden horen. De algemene gedachte die â??Means To An Endâ?? zal achterlaten is â??jammer dat Biohazard ermee kaptâ?? dus de opzet van de mannen uit Brooklyn is geslaagd. Een mooi afsluiting van een legendarische band.
David Brinks â?? 83/100

Stem of voeg toe aan: