Review van Biohazard - Means To An End
Biohazard – Means To An End (SPV)
Zoals Billy al aangeeft in het interview (zie de Rock Tribune van augustus 2005) wilde Biohazard afscheid nemen met een ouderwets knallend album en na het beluisteren van “Means To An End� kan ik niet anders concluderen dan dat ze dat is gelukt. Opener “My Life, My Way� doet sterk denken aan de klassieker “Punishment�, dus dan weet je dat het goed zit. Hetzelfde geldt voor opvolger “The Fire Burns Inside�, die zijn naam eer aandoet door in sneltreinvaart door te denderen. Eigenlijk zou “The Fire Burns Inside� ook een goede titel zijn geweest voor deze plaat, aangezien het de band eindelijk gelukt is om dezelfde passie en emotie in de songs te verwerken als tijdens “Urban Discipline� en “State Of The World Address�. Natuurlijk zal de impact van “Means To An End� minder zijn dan van de genoemde eerdere albums, maar dat heeft meer te maken met het feit dat elk album past bij een bepaalde tijdsperiode dan met de kwaliteit van de muziek. Dat wil niet zeggen dat dit het beste Biohazard-album ooit is, want dat is het niet, maar qua songstructuur, sound en atmosfeer doet het denken aan de hoogtijdagen van de band. Nummers als “Kings Never Die� en “To The Grave� zullen de luisteraar absoluut kunnen bekoren. De fans hebben er lang op moeten wachten, maar hier is dan eindelijk het album dat ze al jaren wilden horen. De algemene gedachte die “Means To An End� zal achterlaten is ‘jammer dat Biohazard ermee kapt’ dus de opzet van de mannen uit Brooklyn is geslaagd. Een mooi afsluiting van een legendarische band.
David Brinks – 83/100
:
May 1st, 2006 at 20:02:09
Means To An End,
Bien, Gut, Goed, Very Good
HC-4life