Black Metal (deel 1)
Noorwegen en Black Metal horen bij elkaar. Vandaar deze post over dit extreme muziekgenre.
Black metal is een subgenre van de heavy metal, dat zich afsplitste van de vroege thrash metal en death metal scene. Tijdens de jaren ’80 en begin jaren ’90 verspreidde black metal zich vanuit Scandinavië, met name Noorwegen, vooral door Europa maar ook over de hele wereld.
Extreem in al zijn facetten. Black metal onderscheidt zich niet zo zeer van andere genres in de metal door zijn muziek, als meer door zijn achterliggende thematiek. Veelal gekenmerkt door zijn satanistisch, heidens en over het algemeen misantropisch gedachtengoed, scheidt black metal zich duidelijk af van de andere extreme genres in de metal. Centraal staat de verachting van de moderne mens, zijn religie en de maatschappij waarin zij zich manifesteert. Black metal gaat veel verder dan alleen de muziek en is daarom ook niks voor mensen met een duidelijk politiek correct ethisch beeld.
Muzikaal kent black metal een grote diversiteit; van snel tot langzaam, extreem minimalistisch tot veel tempoveranderingen. Geen enkel ander genre in de metal is zo ongedefinieerd en toch gebonden aan diverse concrete grenzen. De bezetting van een black metal band is veelal gelijk aan die van andere genres. Één percussionist, één of twee gitaarspelers, één basgitaar en een vocalist (vaak ook een ander instrument bespelend), daarnaast kennen diverse bands ook nog additionale bezettingen met een toetsenist en/ of fluitenist. Veel voorkomend is ook de drumcomputer, vaak gebruikt door artiesten die alleen bestaan uit één of twee man waarbij geen van beide getraind percussionist is. Standaard in de black metal zijn de schelle vocalen die niet zo zeer gezongen worden, maar meer gelijkenis tonen met een krijs. Veel minder tot nauwelijks gebruikelijk zijn de lage, gutterale vocalen zoals de grunt uit de death metal. Het gitaarwerk is meestal zeer monotoon en bestaat vaak uit het herhalen van enkele riffjes of akkoorden, tegelijkertijd zijn er ook bands die een groot assortiment aan riffs bieden, bijvoorbeeld Emperor. Van inferieur belang is het drumwerk, double base of blastbeats vormen veelal de ruggengraat van de muziek. De basgitaar volgt vaak de gitaarriffs of het drumpatroon en is door de slechte productie vaak nauwelijks te horen. Daarnaast gebruiken sommige bands voor de atmosfeer nog keyboards terwijl andere bands dit afbreuk vinden doen aan de algehele sfeer van black metal en het zien als teken van slecht muziekvakmanschap.
De evolutie van Black Metal wordt veelal uiteengezet in drie stromingen, thans ‘waves’ geheten.
Eerste wave
De eerste wave liep gelijk met de eerste death metal bands, en ontstond rond de jaren ‘80. Het waren thrash metal bands die nieuwe extremen opzochten. Waar de eerste death metal bands zoals Death, Massacre, Morbid Angel en Slaughter vooral de grens van snelheid en hardheid (zowel qua teksten als ‘klank’) opzochten, was het boegbeeld van de eerste black metal bands vooral gericht op een veel rauwere klank, schelle vocalen, een smerige productie en vaak een onderliggende satanistische dan wel heidense thematiek. De muziek was echter in essentie nog vooral thrash metal. Als koplopers van deze wave worden de bands Bathory, Venom (met het legendaire album Black Metal waaraan het genre zijn naam te danken heeft), Hellhammer, Mercyful Fate en Celtic Frost genoemd. Het is betwijfelbaar of de eerste Noorse Black Metal bands hun inspiratie uit deze bands haalden, toch worden zij vaak als voorloper van de Black Metal genoemd.
(wordt morgen vervolgd)
:
April 24th, 2008 at 18:03:33
black metal band
luke music
CD album gemaakt
om de haarbegen
veel
succes