Bureaus die freelancers misbruiken
Hier word ik nu echt niet goed van. De afgelopen twee weken heb ik opdrachten gedaan voor twee ‘nieuwe’ bureaus. In beide gevallen levert het veel frustratie op en geen declarabele uren.
Voor het ene bureau mocht ik een naam bedenken voor een evenement. No cure, no pay. Geen probleem, want ik wil mezelf best bewijzen. Wel moest ik zelf nog erg mijn best doen om de criteria voor de naam uit ze te krijgen, want veel meer dan ‘bedenk een naam’ kreeg ik niet te horen. Oh ja, ze belden maandag met de vraag of ze donderdag de namen konden zien. Tuurlijk. Toen ik dinsdag een rijtje met namen doorstuurde, zette ik er het volgende bij:
Hierbij alvast een aantal namen die ik bedacht heb. Het is nog lang geen donderdag, dus we kunnen nog alle kanten op. Mocht het absoluut niet zijn wat jullie zoeken, laat het me dan weten en geef me een nieuwe richting. Dan ga ik daar weer mee aan de slag.
Vervolgens hoor ik niets meer. Op woensdag nog maar eens gebeld, maar mijn contactpersoon was er niet. Vrijdagochtend krijg ik dit mailtje:
Bedankt voor het meedenken. De namen zijn echter net niet wat we zoeken. We hebben inmiddels een andere naam in gebruik. Voor deze opdracht kun je dus helaas niets meer voor me betekenen.
Graag houd ik de mogelijkheid open, je voor een eventueel volgende opdracht weer te benaderen.
Zo krijg ik dus nooit de kans om in overleg met het bureau de opdracht naar wens af te maken! En wat de nieuwe naam nu is weet ik ook niet. Zou hij dan toch op mijn lijstje hebben gestaan?
Bij het andere bureau kreeg ik drie opdrachten tegelijk. Ook daar hoorde ik maar niets van nadat ik mijn voorstellen ruim op tijd had ingeleverd. Dus dan maar weer bellen. En wat krijg ik te horen? Dat geen van mijn voorstellen naar de klant is gegaan. Dus zonder mij op de hoogte te brengen en zonder te vertellen wat er in hun ogen niet goed aan was. En ik kan niet controleren of ze mijn werk gebruikt hebben, dus je begrijpt hoe frustrerend dit is.
Een samenwerking tussen een bureau en een freelancer vindt plaats op basis van wederzijds vertrouwen. Maar dat vertrouwen wordt op deze manier behoorlijk beschaamd.
No cure no pay doe ik in ieder geval niet meer voor namen, concepten en andere opdrachten waarbij men kan voortborduren op mijn creativiteit zonder ervoor te hoeven betalen.
:
February 12th, 2007 at 06:22:14
No cure no pay, en competitie-opdrachten voor creatievelingen: die MOET je gewoon weigeren. Al was het maar uit respect voor je beroep.
Zie ook: http://www.no-spec.com/ .
February 12th, 2007 at 07:40:52
Sluit me aan bij Bart, gewoon geen no cure no pay opdrachten meer aannemen. Ik ben inmiddels zover dat ik bij de vraag of ik een keer langs wil komen om te praten ook kosten in rekening breng. Werd helemaal suf gebeld, legde alles uit en dan hoorde ik niets meer. Zeker voor (mij) onbekende bureaus een eenvoudige manier om snel gratis ideeen te krijgen. Dat is vanaf nu dus afgelopen
February 12th, 2007 at 09:46:12
Ik ben bij bureaus bekend als ‘last minute’ creatief en conceptdenker en zit al minstens 17 jaar in het vak. Als eerste is het heel belangrijk dat je bij een bureau op bezoek komt zonder direct een opdracht mee te nemen. Je leert je contactpersoon kennen en maakt een basisafspraak met diegene. En het liefst zet je dat vast op papier. Bijvoorbeeld dat je in geval van een bureaupitch bereid bent maximaal 2 of 3 no cure, no pay opdrachten in de maand voor ze te doen. En als de opdracht doorgaat alsnog betaald wordt. En zo zijn er nog een aantal andere afspraken te maken. Belangrijk is dat je eerste contact niet via de telefoon of mail gaat want dan gaat het geheid mis. Dit is even mijn adves als een oude rot in het vak. Grt. Ron Simon.
February 12th, 2007 at 12:04:19
En dat terwijl deze bureaus een flinke marge vangen voor hun diensten. Zou het principe ‘no cure, no pay’ ook in zekere zin andersom kunnen werken? Dus als er weinig opdrachten worden geleverd, vangt het bureau voor jou werk een relatief kleiner deel dan wanneer meer van jouw werk wordt aangenomen? In de praktijk werkt het waarschijnlijk totaal niet, maar in theorie is het wel een manier om een meer duurzame relatie te laten ontstaan tussen bureau en freelancer. Je bent altijd afhankelijk van het vermogen van het bureau om de wens van de klant over te brengen en om jouw werk te verkopen aan de klant…
February 12th, 2007 at 15:35:33
Uiteraard is het hele systeem van ‘no cure, no pay’ discutabel maar dit speelt al jaren tussen bureaus en prospect/klanten. Op jaarbasis geven bureaus veel geld uit aan onbetaalde pitches. Die kosten kunnen ze ook nergens op verhalen als ze de klant niet binnenkrijgen. Ik wil niet de bureaus verdedigen maar zo zit het systeem in elkaar. Als freelancer moet eigenlijk daar ver van wegblijven en niet meedoen. Maar dat is een keuze. Als je wel meedoet, zoals ik in een eerdere post heb aangegeven, dan moet je daar goede afspraken over maken. Belangrijk is met wie op het bureau doe je zaken. Is het de art director, accountmanager, art buyer, creatief directeur, enz.? Zorg ervoor dat het iemand is die beslissingsbevoegdheid heeft en geen junior is die over jouw rug probeert te scoren. Ik zit al meer dan 17 jaar in die business en er lopen hele rare vogels rond. Ik heb ze in alle maten en soorten gezien. Kan er bijna een boek over schrijven.
February 12th, 2007 at 20:38:26
Dat lijkt me serieus een goed idee om met pensioen te gaan Ron!
February 12th, 2007 at 20:44:01
@Roy Hahaha! Ik voel me nog te jong om met pensioen te gaan. Naast mijn werk als freelancer ben ook nog ondernemer en zit ik in diverse bedrijven, dus voorlopig ga ik niet met pensioen. Ik zal eerder mijn werk als freelancer opgeven. Daar heb je misschien een punt.
February 13th, 2007 at 09:04:50
En herinnert u zich deze nog - nog -nog ?
February 13th, 2007 at 09:51:07
Zulke opdrachtgevers verdienen jouw inzet gewoon niet. En, zou je graag een werkrelatie hebben met een opdrachtgever die belangrijke zaken op deze wijze benadert? Nee toch…
In 2001 schreef ik er al een stukje over in het blad Communicatie: kijk maar op http://www.rijkwillemse.nl/Content_4/content_3_5.html.
Hou je taai!
Groet,
Rijk
February 16th, 2007 at 21:08:16
Ach, gewoon allemaal niet mee doen aan die pitch’s. Opdrachtgevers komen er vroeg of laat toch wel achter dat ze op deze manier alleen nontwerpbureau’s en crappywriters kunnen krijgen. En als ze daar genoegen mee nemen, hadden we dan uberhaupt voor ze willen werken?
Daarbij komt dat het zo is dat het vrijwel elke keer dezelfde bureaus zijn die aan ‘de pitches’ meedoen. Dat houden ze ook niet heel erg lang vol natuurlijk en opdrachtgevers blijven natuurlijk ook niet eeuwig uit diezelfde poel vissen.
Ik snap het idee van een pitch sowieso niet helemaal. Je kiest toch een (ontwerp)bureau of copywriter omdat je zijn werk kent en daar een goed gevoel bij hebt. Als opdrachtgever heb je toch een bepaalde visie, en daar stem je de keuze van de ‘vormgever van jouw verhaal’ toch op af? Of ben ik nou zo naief. Het antwoord is ongetwijfeld ja.
July 11th, 2007 at 20:55:50
hartelijk dank heren ( / dames?),
Ik ben beginnend tekstschrijver, heb al enkele leuke opdrachten rechtstreeks gerealiseerd bij klanten dankzij mij netwerk. Denk erover om bij enkele bureau’s ‘aansluiting’ te zoeken. Maar bovenstaande discussie cq tips ontnemen me de lust. Of zijn er wel bureaus die serieus met freelancers omgaan?
July 12th, 2007 at 17:02:07
Die zijn er zeker, Klaas! Anders zou ik geen werk meer hebben.