De spellingschaos van het Nederlands
In de comments op het artikel over lineaal/liniaal verwees Marlon Albers naar dit boze artikel over de spellingschaos van het Nederlands.
Ik moet zeggen dat ik ook vaak niet kan uitleggen aan mijn klanten waarom iets op een bepaalde manier geschreven moet worden. Sterker nog: ik weet echt niet alle regels en uitzonderingen uit mijn hoofd. Het blijft een rare taal, dat Nederlands…
Stem of voeg toe aan
:
:
October 5th, 2007 at 12:17:58
Interessant artikeltje, inderdaad een aantal bizarre voorbeelden waarbij je je kunt afvragen hoe deskundigen met hun volwassen verstand waarvan wordt geacht dat ze met een bruikbaar stel regels komen, zulk broddelwerk afleveren.
Sowieso vind ik het bijzonder dat een spelling eens in de zoveel tijd moet veranderen. Volgens mij is het belangrijker dat regels werkbaar zijn en bij mensen bekend zijn, dan dat ze voldoen aan een bepaalde logica die zichzelf ook nog eens op vele punten tegenspreekt. Taalregels moeten aansluiten bij de praktijk en de mensen die er mee moeten werken, zowel lezen als schrijven. De spellingswijzigingen die de laatste tijd zijn doorgevoerd waren grotendeels onnodig en vele werkelijke probleempunten zijn juist ongewijzigd gebleven.
Waar ik me aan kan ergeren is iets dat ook in het boze artikel wordt genoemd, namelijk hoe de spelling omgaat met (de vervoeging van) leenwoorden.
In het artikel wordt het voorbeeld relaxed genoemd, dat niet afgeleid zou zijn van relaxen maar direct van het Engelse begrip relaxed. Hier valt op zich wat voor te zeggen, maar het wordt echt een zooitje als je het woord gaat verbuigen, bij relaxte verschijnt wel ineens de t. Dubbel inconsequent dus!
Nog zoiets dom zijn werkwoorden waarvan de spelling als voltooid deelwoord afhankelijk is van de uitspraak: golfen (golfde/golfte), leasen (leasete/leasede (beide lelijk overigens))
Ach, er zal wel altijd wat te klagen blijven. Maar het zou niet onaardig zijn als er eens geluisterd zou worden naar de geluiden van mensen in de praktijk in plaats dat men op een druilerige maandagochtend zelf nieuwe ideetjes gaat lanceren.
October 5th, 2007 at 14:06:54
De volgende vraag is: “Hoe gaan wij hier als professionals mee om?” Wat zeg je tegen een klant die je - met het Groene Boekje in de hand - wijst op spellings’fouten’? Bij de vorige overgang, toen een produkt ineens weer een product werd, heb ik me aangepast. Maar deze laatste keer, met al die al dan niette verbindingsennen… ik heb gewoon geen zin meer om me er in te verdiepen. De veranderingen zijn niet per se logisch en het begrip van de taal wordt er niet beter of slechter van. Natuurlijk is het goed om onderscheid te maken tussen beheersysteem en beheerssysteem. Maar als ik zie hoeveel woorden mijn MSWord spellingSchecker afkeurt omdat hij de verbindings-S niet accepteert… Gaat heen! Ik doe lekker net of ik gek ben en ga af op mijn eigen gevoel. En als de klant het per se anders wil? Dan geef ik haar net zo makkelijk zijn zin.
Trouwens, irriteert het andere broodschrijvers hier ook als een klant ‘correcties’ mailt die als puntje bij paaltje komt geen correcties maar slechts aanpassingen blijken zijn?
October 5th, 2007 at 14:19:51
TE zijn!
October 5th, 2007 at 15:42:49
@Krek: zeer herkenbaar inderdaad!
October 5th, 2007 at 16:24:36
Als dat nou het enige was dan viel het nog mee.
October 6th, 2007 at 21:10:53
Ach, regelmatig wordt ik gecorrigeerd. Door klanten uiteraard, en zelfs door ‘collega’s’. Ik hanteer het witte boekje. Bij sommige correcties vraag ik me af waar ‘t eigenlijk ECHT over gaat. We willen immers begrepen worden, zoals ik alweer een tijdje geleden zei. Quote: “Mag WANT aan het begin van een regel?”‘ (hocus-copywise.blogspot.com). Soms wil ik me niet eens bezig houden met of het wel allemaal correct is. Meestal is er nog een corrector die de volgende slag maakt. Tuurlijk, het is allemaal herkenbaar David.. Maar de grootste ‘zeurpieten’ brengt het vak zelf voort.
October 10th, 2007 at 11:45:51
Wanneer Van Dale, Groene Boekje e.d. verdeeld zijn over de spelling van een bepaald woord, zou de wil van de klant dan niet doorslaggevend moeten zijn?
Wat is belangrijker, de inspanningen van de tekstschrijver om een correcte spelling volgens het Groene Boekje te bewaken, of de wens van de klant om hier zelf keuzes in te maken?