Recensie van Kingdom Of Sorrow
Hoe vol mijn planning ook is, muziekrecensies schrijf ik nog steeds. Het onderstaande album van Kingdom Of Sorrow heb ik gerecenseerd voor Rock Tribune en AsIce.net:
Kingdom Of Sorrow
Kingdom Of Sorrow
Relapse/Release
Eigenlijk weet je wel zo’n beetje wat je moet verwachten als Jamey Jasta (Hatebreed) en Kirk Windstein (Crowbar/Down) samen een band beginnen. Dan kun je er dus op wachten dat het een mengeling wordt van deze bands. Maar toch… hoe zal het dan precies gaan klinken? Wordt het de sound van Hatebreed met een vleugje Down en Crowbar? Of is het toch Kirk Windstein die muzikaal gezien de overhand krijgt? Opener ‘Hear This Prayer For Her’ maakt direct duidelijk dat de laatste optie in dit geval waar is. Dit titelloze debuut van Kingdom Of Sorrow is duidelijk voer voor de liefhebbers van Kirk Windstein’s bands. Zijn stem komt dan ook veel beter over tijdens de nummers dan de stem van Jamey Jasta. De frontman van Hatebreed probeert wel meer variatie in zijn zang te brengen, net als op de laatste Hatebreed-plaat ‘Supremacy’, maar hij blijft een beperkte vocalist. Het nummer ‘Screaming into The Sky’ maakt dit zeer goed duidelijk, want Jasta probeert hier meer te zingen dan te schreeuwen, maar dat is toch niet zijn sterkste punt. In de uptempo stukken op dit album past zijn stem wel erg goed en daar zijn de overeenkomsten met Hatebreed dan ook groot. ‘Begging For The Truth’ had bijvoorbeeld net zo goed een nummer van Hatebreed kunnen zijn. Voor wie zich nog geen voorstelling kan maken bij een samenwerking tussen deze twee heren heb ik een prachtige metafoor gelezen op een internetforum: als een ‘southern swamp’ in een betonnen zwembad. Het is geen wereldschokkende muziek, maar het luistert absoluut lekker weg.
David Brinks - 78
:
