Interview met Sepultura

In de nieuwe Rock Tribune, die nu in de winkels ligt, staat een interview dat ik gedaan heb met zanger Derrick Green van Sepultura. Het was een zeer leuk interview om te doen en voor mij persoonlijk erg cool omdat ik al ruim 15 jaar naar Sepultura luister. Na originele zanger Max Cavalera heb ik nu dus ook zijn opvolger geïnterviewd.

Sepultura
In de ban van â??A Clockwork Orangeâ??
De meeste mensen kennen â??A Clockwork Orangeâ?? als film. Het is echter van oorsprong een boek dat geschreven is door Anthony Burgess in 1962. Sepultura was zo onder de indruk van het boek, dat de Braziliaanse band met de Amerikaanse zanger er een conceptalbum aan wijdde getiteld â??A-Lexâ??. Daarbij werden de verschillende delen en scènes van het gewelddadige boek op een muzikale manier vertolkt, zoals alleen Sepultura dat kan. Op 26 januari ligt het album, dat verschijnt via Steamhammer/SPV, in de winkel. Zanger Derrick Green is blij dat hij met Rock Tribune kan praten over â??A-Lexâ??: â??Het is al een tijdje geleden dat we aan dit album hebben gewerkt en nu kunnen we eindelijk erover van gedachten wisselen met anderen. Bovendien krijgen we nu ook de eerste feedback en dat is altijd spannend.â??
Tekst: David Brinks

EEN TIJDLOOS VERHAAL
Het is opvallend te noemen dat Sepultura na â??DanteXXIâ?? uit 2006 nu weer met een conceptalbum komt. Maar volgens Derrick moest dit verhaal gewoon verteld worden vanuit het perspectief van de band: â??Het is zo radicaal anders dan â??DanteXXIâ??. Ditmaal hebben we ons helemaal kunnen vastbijten in de karakters en het boek zelf. Dat werkt heel inspirerend en daar wordt het alleen maar makkelijker van. We hebben veel onderzoek gedaan naar de auteur, zijn diep in het verhaal gedoken, hebben gebrainstormd over de mogelijkheden met de verschillende interpretaties van het boek. Woorden zijn heel machtig. Boeken en ideeën zijn dan ook altijd een grote inspiratie geweest voor Sepultura. Het mooie van dit concept is dat er heel veel relevante themaâ??s in voorkomen die ook op onze huidige maatschappij nog van toepassing zijn. Dat is mooi omdat je daardoor zowel de inhoud van het boek kunt volgen als de dingen die tegenwoordig spelen. Het is een tijdloos verhaal. Persoonlijke vrijheid om te doen en laten wat je zelf wilt is van alle tijden, net als het gevecht tegen het systeem. Je kunt mensen niet dwingen om goed te zijn. Ze moeten zichzelf ontwikkelen, inclusief het besef van goed en kwaad en hoe zij zich willen gedragen.â?? Met deze achterliggende gedachte is het niet zo vreemd om te bedenken waarom Sepultura niet de film van â??A Clockwork Orangeâ?? als basis heeft gebruikt voor â??A-Lexâ??, maar de geschreven versie. In het boek komt hoofdpersoon Alex namelijk zelf tot het inzicht dat zijn gewelddadige bestaan niet de manier is waarop hij eigenlijk wil leven en betert hij zijn leven. Derrick: â??Om eerlijk te zijn, zijn we allemaal grote fans van de film. Maar juist daarom wilden we het boek eens goed nalezen om te zien waarom het laatste hoofdstuk niet verfilmd is. Voor mijn gevoel zet het laatste hoofdstuk het hele verhaal in een ander licht. Het werd er absoluut interessanter door voor mij. Toch is het niet zo dat de laatste song op het album, â??Paradoxâ??, belangrijker is dan de rest. De nummers horen bij elkaar en je kunt ze eigenlijk niet los van elkaar zien. Het is een proces en als luisteraar word je meegenomen door die levensfasen van Alex. Het begint heel agressief en gewelddadig, maar uiteindelijk komt hij erachter dat hij wel beter weet dan zich zo losgeslagen te gedragen.â??

SCHEERMESJES DOOR DE ADEREN
Een andere reden voor Sepultura om het boek als basis te kiezen voor â??A-Lexâ?? is dat de geschreven variant nog gewelddadiger is dan de film. Derrick: â??In het boek zijn de hoofdkarakters slechts 15 jaar oud en is het geweld veel explicieter. Daardoor hebben we de muziek op ons album ook veel bruter kunnen maken. Dat hebben we niet bewust zo gedaan, maar de woorden hadden zoâ??n krachtig effect op ons. Als we alleen de film hadden gekeken, hadden we nooit hetzelfde album kunnen maken.â?? De boekachtige benadering van het nieuwe album droeg eveneens bij aan de indeling van het album in hoofdstukken, vertelt Derrick: â??Toen we de nummers eenmaal geschreven hadden, konden we duidelijk horen waar ze ongeveer in het verhaal pasten. Bijvoorbeeld de scène waar Alex een oude dronkelap in elkaar slaat of waar de bendeleden het drankje â??Moloko Mestoâ?? drinken, waardoor ze het gevoel hebben dat er scheermesjes door hun aderen stromen. Als er een psychedelisch tintje aan een song zat, wisten we dat het geschikt was voor het tweede deel, want daarin wordt Alex onder invloed van drugs behandeld en weet hij niet goed wat er om hem heen gebeurt. De nummers die meer aan wraak deden denken, hebben we op het derde deel van het album geplaatst. We hebben ze dus niet in chronologische volgorde geschreven maar naderhand in de juiste volgorde gezet. Om eerlijk te zijn hadden we ook geen idee welke kant het op zou gaan toen we eenmaal begonnen met opnemen. Maar na een tijdje werd het ons wel duidelijk dat we in de goede richting gingen. Toen de volgorde eenmaal bepaald was, kon ik beginnen met het schrijven van de teksten. Dat was niet moeilijk meer, omdat we al wisten wat er gebeurt in elke fase van het boek. Ik heb wel behoorlijk veel onderzoek gedaan naar bepaalde zaken, zoals jeugdgevangenissen.â??

GEDREVEN DOOR EEN HERSENTUMOR
Tijdens zijn speurtocht op internet kwam Derrick ook achter het levensverhaal van auteur Anthony Burgess en zijn redenen om â??A Clockwork Orangeâ?? te schrijven: â??Dat opende een hele nieuwe deur met mogelijkheden, maar het gaf ons ook meer inzicht in het totaalplaatje. Burgessâ?? vrouw is tijdens de Tweede Wereldoorlog in elkaar geslagen door Amerikaanse soldaten en ze hebben een kind verloren. Daar komt uiteraard de gedachte vandaan of gewelddadige jongeren ooit tot inkeer kunnen komen. Burgess heeft zichzelf ook in zijn roman geschreven. Hij is de schrijver wiens vrouw verkracht wordt en in het boek merk je ook dat het boek waaraan deze schrijver werkt eigenlijk â??A Clockwork Orangeâ?? is. Dat komt niet terug in de film, dus zonder het boek te lezen waren we daar nooit achter gekomen. Anthony Burgess had bovendien een hersentumor en hij zou na de ontdekking daarvan nog slechts twee maanden te leven hebben. Uiteindelijk bleek dat nog zoâ??n twintig jaar te zijn, maar voor zijn gevoel moest hij snel zijn verhaal vertellen voordat hij dood was. Op die gedreven manier heeft hij vervolgens â??A Clockwork Orangeâ?? geschreven. Daarnaast komt zijn politieke visie terug in het boek. Bijvoorbeeld wanneer de autoriteiten Alex willen gebruiken als modelgevangene die door hun hersenspoelmethode weer geschikt is gemaakt voor deelname aan de maatschappij. In die fase is Alex de linkse jongere die door het rechtse systeem wordt misbruikt, terwijl in het eerste deel van het boek Alex juist de rechtse jongere is die volop aan zinloos geweld doet. De boodschap van Burgess is dat er geen links of rechts bestaat, maar dat iedereen voor zichzelf moet bepalen wat goed of slecht is. Het was te moeilijk voor ons om dat allemaal in ons album te verwerken, want dan zou het wel erg onoverzichtelijk worden voor de luisteraar.â??

WOEDE EN FRUSTRATIE
In de biografie die aan journalisten is meegestuurd met de promo van â??A-Lexâ?? staat dat Sepultura de nummers voor het nieuwe album als het ware tijdens jamsessies heeft geschreven. Volgens Derrick klopt dit niet helemaal: â??We hebben het album op dezelfde manier geschreven als anders. Daarbij jammen we inderdaad veel, maar dat is altijd al zo geweest, zelfs al lang voordat ik in de band zat. Het was echter wel een lang proces deze keer, want we hebben ideeën gebruikt waar we al jaren mee rondliepen. Riffs die we tijdens soundchecks of een tour hebben bedacht. Wat dat betreft was het net een grote puzzel omdat we alle stukjes samen moesten voegen tot een geheel. De vocalen zijn wel heel anders opgenomen dan voorheen. Ik heb voor het eerst met een microfoon in mijn hand mijn zang opgenomen. Het was net alsof ik op het podium stond, want ik had geen koptelefoon op maar alleen het geluid uit de monitoren. Daarom was het net een liveshow en kon ik mijn hele lijf inzetten om het beste uit mezelf te halen. Het paste ook goed bij het concept, want op deze manier kon ik me perfect inleven in het gewelddadige karakter van Alex. Het deed me ook weer een beetje denken aan vroeger, toen ik met een groep vrienden altijd naar concerten ging en streken uithaalde als uitlaatklep. De woede en frustratie van Alex kon ik me dus goed voorstellen. Niet dat ik zo slecht was hoor, maar ik heb wel veel gevochten vroeger. Vooral omdat de metalfans altijd aan het vechten waren met de popfans. Dat gevecht ga ik nu in principe met Sepultura nog steeds aan. We worden ouder als band en evolueren. Dat brengt verandering met zich mee en veel mensen houden niet van verandering. Maar voor ons is dat heel belangrijk, want anders blijven we hangen in ons verleden. Het kost ons veel energie om anders te zijn dan anderen en het is een constante strijd. Voor Sepultura is het nooit makkelijk geweest en dat zal altijd zo blijven. Door onze continue verandering herhalen we onszelf nooit en blijven we altijd een unieke sound houden. Dat vinden we erg belangrijk als band. Het zou toch zonde zijn om dat aspect van de band te verliezen. Persoonlijk heb ik bijvoorbeeld heel veel respect voor Metallica, maar als ik hun nieuwe album hoor, dan voelt het alsof ze zichzelf aan het imiteren zijn. Dat willen wij dus ten koste van alles voorkomen.â??

SURREALISTISCH, ABSTRACT KUNSTWERK
Geen herhalingen dus en altijd de blik op de toekomst gericht. Toch zijn er op het album nummers te horen die doen denken aan het oudere werk van Sepultura, zoals â??Moloko Mestoâ??. Daarnaast zijn er heel veel nummers die moderner klinken. Deze diversiteit was heel belangrijk, aldus Derrick: â??We kregen zo veel goede ideeën dankzij het boek, dat we ons qua diversiteit helemaal hebben kunnen uitleven. Het ging van totale chaos in het eerste deel naar een gevangenisomgeving in het tweede deel, waarna het derde deel vooral over wraak ging en het vierde deel de conclusie was van het hele verhaal. Het was vooraf al zeker voor ons dat het een zeer divers album zou worden, dus daar hebben we ons ook op geconcentreerd. Een goed voorbeeld daarvan is het nummer â??Sadistic Valuesâ??. Dat is een lang nummer, waarbij ik me inbeeld dat Alex in de isoleercel zit en nadenkt over alles wat er gebeurd is en nog gaat gebeuren. Het psychedelische karakter van die introverte bespiegelingen hoor je vooral terug in de keyboards.â?? Ook het artwork van â??A-Lexâ?? heeft een vrij psychedelisch karakter. Wanneer ik Derrick vertel dat het me enigszins doet denken aan het artwork van â??Ariseâ??, snapt hij wel waar dat vandaan komt: â??Ik heb het vaker gehoord van mensen en ik denk dat het vooral te maken heeft met de piramidevorm, de kleuren en de complexiteit van het geheel. We hebben het niet met opzet laten lijken op â??Ariseâ??, maar wilden juist veel elementen uit het boek laten terugkomen in één surrealistisch, abstract kunstwerk.â??

AFGEVLAKT EN HULPELOOS
De vier delen van het boek worden op het album ingeleid door de nummers â??A-Lex Iâ?? tot en met â??A-Lex IVâ??. Derrick vertelt hoe deze vier songs tot stand zijn gekomen: â??Daarvoor hebben we samengewerkt met een keyboardspeler. We vertelden hem dat hij het boek moest lezen en niet te veel aan de film moest denken. Onze bedoeling was om introâ??s te maken voor de vier hoofdstukken en daarvoor gaven we hem woorden om de hoofdstukken te omschrijven. Voor het eerste hoofdstuk waren dat woorden als chaos, woede, agressie, mysterie en angst. Hij heeft zich daardoor laten leiden en samen met Andreas Kisser de introâ??s gemaakt. Hij heeft de totale vrijheid gekregen en heeft juist daardoor vier perfecte nummers kunnen maken. Vooral het vierde deel vind ik geweldig. Keyboards doen me altijd denken aan de toekomst en technologie. Dat paste in dit geval dus erg goed. We bouwen zo de verwachtingen op voor de rest van de nummers.â?? In feite zou je â??A-Lexâ?? dus kunnen zien als Sepulturaâ??s soundtrack voor het boek â??A Clockwork Orangeâ??. En dat is een dubbele soundtrack in de scène waarin Alex â??behandeldâ?? wordt voor zijn agressieve gedrag, want in het boek is daar de muziek van groot belang. Derrick geeft aan hoe de band dit element in de muziek heeft verwerkt: â??Het is te vergelijken met tegenwoordig: nu worden vaak medicijnen gebruikt om bijvoorbeeld depressieve mensen te behandelen. Maar het schiet soms te ver door en daardoor lijkt het alsof men de stemmingen van mensen wil bepalen door ze pillen te geven, zodat ze helemaal afgevlakt worden. Dat gebeurt ook met Alex in het boek: door zijn behandeling wordt hij helemaal weerloos en hulpeloos. We leven niet in een geciviliseerde maatschappij, maar in een bruut systeem dat steeds maar slechter wordt. Het zou wel kunnen veranderen als mensen zich niet zo in slaap lieten sussen door de media en vast te houden aan achterhaald gedachtegoed over rassen en religies. Laten we nu gewoon elkaar helpen, want we hebben elkaar nodig, net zoals we de natuur om ons heen nodig hebben. Dat houdt ook verband met de positieve manier waarop we dit album afsluiten: als je weet wat er allemaal speelt, kun je de negatieve spiraal doorbreken en je eigen weg gaan. Ik hoop dat de luisteraars door ons album ook benieuwd worden naar het boek en het gaan lezen. Ook al hebben ze de film al gezien, het vierde hoofdstuk zal ze zeker verrassen. En het zou mooi zijn als we mensen weer aan het lezen krijgen (lacht).â??

ALEXANDER DE GROTE
In de informatie die bij de promo geleverd is, valt te lezen dat â??A-Lexâ?? in het Russisch â??wetteloosâ?? betekent. Maar aangezien we al eerder merkten dat niet alles zomaar klakkeloos aangenomen moet worden, vraag ik Derrick er voor de zekerheid toch nog maar eens naar: â??Toevallig heb ik zojuist een interview gehad met iemand uit Rusland en die kon het niet bevestigen voor me. Jammer, want ik ben de uitdrukking op internet tegengekomen en heb het direct aan Andreas Kisser laten zien. Ik weet dus niet waar het precies vandaan komt, maar ik weet wel dat Anthony Burgess de naam Alex voor zijn hoofdpersoon heeft gekozen als afkorting voor Alexander de Grote. Hij vond dat toepasselijk voor iemand die de leider was van een bende en die dus op zijn manier met veroveringen bezig was. Voor ons was de schrijfwijze â??A-Lexâ?? ook een manier om de naam Alex te verbasteren tot een soort medicijnnaam. Heel futuristisch, aangezien Anthony Burgess zijn roman in de toekomst heeft laten plaatsvinden en wij een metafoor wilden bedenken voor onze toekomst. Vandaar dat we de farmaceutische trend van onze maatschappij hebben aangehouden en er â??A-Lexâ?? van hebben gemaakt.â??

SEPULTURA VS BEETHOVEN
Een zeer moedige zet van Sepultura was dat ze de negende symfonie van Beethoven hebben getransformeerd in een metalsong, met medewerking van klassieke musici uit Sao Paulo. Derrick geeft direct toe dat dit een zeer moeilijk project was: â??Ik heb het proces zoâ??n beetje gedocumenteerd en ik weet dat het voor geen van de betrokkenen makkelijk was. Beethoven maakte bijvoorbeeld gebruik van heel bizarre ritmes. Toch merkte je duidelijk dat er veel overeenkomsten zijn tussen klassieke muziek en metal. Uiteindelijk is het ons dan ook gelukt om er een goede samensmelting van te maken. Dat moest eigenlijk ook wel, want de negende symfonie van Beethoven was de enige echte passie die Alex had. Beethoven was zijn god en dat maakte hem als hoofdpersoon ook weer heel menselijk. Hij was niet alleen een koelbloedige moordenaar, maar hij had ook een liefhebbende kant. Je voelt bijna medelijden voor hem als hij in het derde deel door zijn â??behandelingâ?? een afkeer heeft gekregen voor de enige liefde die hij had: muziek. Daarom was het zo belangrijk om dit nummer te maken. Maar het was zeker niet makkelijk. Ik ben dan ook heel blij met de manier waarop het uiteindelijk geworden is.â??

NIEUWE DRUMMER IS GESLAAGD
â??A-Lexâ?? is het eerste album dat Sepultura heeft geschreven en opgenomen met hun nieuwe drummer Jean Dolabella en volgens Derrick is het nieuwste bandlid zeker geslaagd voor zijn vuurdoop: â??Jean is een echte muzikant. Hij kan noten lezen en hij speelt gitaar, bas én drums. Daardoor heeft hij op elk onderdeel kunnen bijdragen aan het schrijf- en opnameproces. We toeren al twee jaar met hem en we wisten dus heel goed wat hij allemaal kon. We konden dan ook niet wachten om met Jean de studio in te gaan. Hij is heel jong, zit vol energie en goede ideeën en hij is voor 100% gericht op Sepultura. Hij rookt niet, hij drinkt niet, hij is continu bezig met drummen en de band. Jean is bovendien muziekleraar, dus hij kan heel veel verschillende stijlen spelen. Voor ons betekende dat een soort vrijbrief, want voor â??A-Lexâ?? konden we dus alle kanten op. Hij kon zich helemaal laten gaan en experimenteren, iets wat voor een pure metaldrummer waarschijnlijk moeilijker zou zijn geweest.â?? Nog een laatste vraag aan Derrick: waarom is het album al klaar sinds augustus 2008 en wordt het pas in januari 2009 uitgebracht? â??Dat is vooral politiek. Het mixen duurde langer omdat we uiteindelijk meer nummers op het album hadden dan we vooraf dachten, maar we wilden ons niet haasten, want dat zou ten koste gaan van de kwaliteit. Jammer genoeg waren het daarna toenemende problemen in de muziekindustrie en de kredietcrisis die voor nog meer vertraging zorgden.â??

Stem of voeg toe aan: