Dick gooit de volgende knuppel in het hoenderhok:
Twitter. Wie kan een overtuigend pleidooi houden voor dit nieuwe fenomeen. Is er behoefte aan? Moeten we met z’n allen meedoen met deze hype? Is het te vergelijken met sms: n srt vn vrbl snpshts.
Aangezien ik zelf ook op Twitter aanwezig ben, geef ik eerst mijn visie op het fenomeen. Natuurlijk ben ik ook erg benieuwd naar jullie reacties.
Ik heb heel lang gewacht met het aanmaken van een Twitter-account. Vooral omdat ik wist dat het me tijd en moeite zou gaan kosten. Aan mobiel Twitteren begin ik om die reden niet eens. Dan is het eind zoek. Inmiddels ben ik behoorlijk ingeburgerd en op dagen dat ik veel werk te doen heb, Twitter ik gewoon minder dan op dagen dat ik wel even tussendoor online kan converseren.
Wat ik leuk vind aan Twitter is reageren op anderen en het feit dat zij ook reageren op wat ik te melden heb. Losse tweets bestaan in mijn geval meestal uit het benoemen van mijn bezigheden. 80% is werkgerelateerd en daardoor heb ik ook al snel een netwerk opgebouwd van collega’s en (potentiële) klanten. Er zijn ook al diverse opdrachten voortgekomen uit Twitter-contact.
Eigenlijk is Twitter voor mij hetzelfde als mijn weblog: ik laat er zien wat ik doe, wie ik ben en wat mij bezig houdt.
Om Dick’s vragen te beantwoorden:
Geef een reactie