Zo denken HAVO4-scholieren over tekst in advertenties:
Elke art director weet dat te lange tekstregels over de breedte van een pagina de leesbaarheid vermoorden. 
Dat die lange regels onuitroeibaar blijven voorkomen is typerend voor de creatieve dictatuur, die esthetiek doordrukt ten koste van doelmatigheid. Leesgewoonten zijn sterk gevormd door de breedte van krantenkolommen, die vertrouwd zijn gezet omdat ze voor en achter gelijk eindigen. Wie in een advertentie in ‘Avenue‘ de zetspiegel van links naar rechts met de ogen moet langs wandelen, komt aan het eind van de zin nog maar moeilijk terug naar het begin van de volgende zin. Leg de leesbaarheid niets in de weg. Zie af van paginagrootte kleurenplaten met een weggedrukt tekstregeltje. Een goede bodycopy met de kern van de motiverende boodschap heeft recht op ‘display’ in een toegankelijke presentatie. Het is een tekort aan respect voor de taal als de art director de tekst verbantartikel naar de twee onderste regeltjes van een Libelle-pagina in een te klein corps en in te lange regels. De keuze tussen beelden en te veel zeggingskracht en de inhoudelijke argumentatie in een tekstblok moet ook voor de art director niet moeilijk zijn.
Tekstblokken worden ook verprutst door ondergeschoven kleurvlakken om meer impact te krijgen. Wat draagt impact bij als teksten niet zijn te lezen? Monsterlijk opgeblazen kapitalen zijn onleesbaar. Te dicht op elkaar gezette diapositieve tekst in schreefloze letters laten het bij voorbaat afwijzen. Over de illustratie gekopieerde teksten idem.
De vrije regelval roept soms problemen op. Ongelijke beginregels maken het lezen onrustig. Aan het einde van de regels is meer speelruimte, al vinden de meeste lezers ook dat hinderlijk. De techniek geeft positieve argumenten: minder afbrekingen, meer wit in het tekstblok, kostenbesparingen op zetcomposers. Typografie en techniek zullen beide de verstaanbaarheid van teksten boven andere overwegingen moeten stellen.
Geef een reactie