Soms kom je woorden tegen waarvan je het bestaan niet eens wilde weten. Een mooi voorbeeld hiervan is een anakoloet. Eigenlijk interesseert het me niet echt wat het betekent, maar toch heb ik het maar even opgezocht:
Een anakoloet [van het griekse voorvoegsel an=niet en akolouthein=(mee)lopen] is een – meestal lange – regel/zin die ontspoord lijkt, omdat de dichter/schrijver op het einde doet alsof hij niet meer weet hoe hij begonnen is. De zin lijkt daardoor een grammaticaal logische samenhang te missen. Eén van de effecten die bereikt kan worden is dat een vorm van radeloosheid of paniek kan worden gesuggereerd. Ook een humoristisch effect kan zo bewerkstelligd worden.
Voorbeeld:
Het bezwaar tegen de huidige overgangsregel is dat, als je in een paar vakken slecht bent, moet je dan het volgend jaar alle vakken overdoen. ( …je dan het volgend jaar alle vakken over moet doen)
Zo. En nu weer vergeten die term…
Geef een reactie