Er was eens een banketbakkersgilde dat maar geen naam voor zichzelf kon bedenken. Dagen, weken, maanden en jaren gingen voorbij aan het naamloze gilde. Totdat een niet met naam genoemde banketbakker eens naar de jaarvergadering kwam met een plastic tas om het zadel van zijn fiets. Hij wilde namelijk niet dat de regen zijn terugreis veranderde in een onaangename nattezadelverrassing. Een collega zag de tas en riep “Eureka!” Hij wist wat voor soort naam het gilde zou moeten krijgen. Iets met twee woorden en een &-teken! Na de langste vergadering uit de geschiedenis werd besloten om tot de welluidende naam Heerlijk & Heerlijk over te gaan. Wat er op de plastic tas stond is nooit bekend gemaakt.
Geef een reactie