Zijn smilies laf?

Geschreven door

Emoticons, laf of lui?

Het veelvuldig gebruik van emoticons op het internet blijft maar aan. Toegegeven, het ziet er in de meeste gevallen vriendelijk uit. Goed bedoeld. Desondanks, het lijkt vaak op een verontschuldiging. ‘No offence’. En meteen is het een makkelijke vluchtweg om buiten schot te blijven. Waarom niet de eerlijke mening? Schrijf en blijf.

Hocus

Volgens mij is dit de negatieve manier om smilies/emoticons te bekijken. Persoonlijk vind ik ze erg handig, omdat ik ze vaak gebruik om minder serieuze opmerkingen ook daadwerkelijk minder serieus te maken. Nuance- en betekenisverschillen zijn op internet moeilijk aan te geven, maar met smilies lukt dat aardig. Dat heeft voor mij verder niets met een eerlijke mening te maken, maar met humor.

humor

Reacties

18 reacties op “Zijn smilies laf?”

10 november, 2007

Jeroen Mirck

Deze visie is niet alomvattend maar bevat wel een kern van waarheden: smileys bieden je de kans om iemand anders even af te zeiken, maar dan richting anderen te laten zien: hey, het was maar een grapje. Tegelijk is er natuurlijk ook veel onschuldigere (en bruikbaarder) gebruik. Wat me wel mateloos irriteert: mensen die werkelijk na elke zin een smiley plaatsen (denk eerst eens goed na voor je iets formuleert, denk ik dan) en die verschrikkelijke feestsmileys op sites als Hyves, met dansende bananen en andere ongein. Dat is beeldschermvervuiling.
10 november, 2007

Jeroen Mirck

Als grapje had ik natuurlijk ergens in mijn voorgaande comment een smiley moeten gebruiken… 😉
10 november, 2007

Krek.

Even goeie vrienden, maar wat is er mis met ‘no offence’? Waar je in het gesproken taalgebruik met de toon van je stem je tong in je wang kunt duwen, is dat in een blogdiscussie een stuk lastiger, of je moet de ironie er echt duimendik bovenop gaan leggen. Een smiley is dan wel zo elegant. Zeker voor Oost-Indische verstaanders en mensen buiten het vaste blogkringetje die de schrijver onvoldoende kennen om te weten wanneer deze een grapje maakt.

Overigens blijf je met een smiley niet per se buiten schot. Je kunt hem ook gebruiken om juist venijn aan je commentaar toe te voegen. Prima bijdrage weer, Hocus! (-;
10 november, 2007

hocus

@Krek. Dank je wel voor je reactie. In je laatste alinea zeg je iets dat ik niet snap.

“Overigens blijf je met een smiley niet per se buiten schot. Je kunt hem ook gebruiken om juist venijn aan je commentaar toe te voegen”.

Maar de gevoelswaarde van dat “venijn” wordt beïnvloed door de smiley toch? Ik denk dat je in die laatste alinea exact verwoord wat ik bedoel. Jij ook bedankt voor je bijdrage. (geen smiley)
10 november, 2007

hocus

@Jeroen. Helemaal eens. Inderdaad, gebruik geen smileys, maar formuleer beter. Dat is soms moeilijk, maar een stuk eerlijker dan zo’n grote gele punt met hoog knuffelgehalte.
12 november, 2007

Richard

Wat een hoop gelul om niks weer. Ooit van een generatiekloof gehoord Hocus?
12 november, 2007

Jos

We zijn massaal smileys gaan gebruiken omdat we kennelijk in de moderne elektronische communicatie iets missen, als een vervanging van de nonverbale communicatie die bij een gesprek ‘face-to-face’ een belangrijke rol speelt. Het zijn ook niet voor niets afbeeldingen van ‘faces’.

Opmerkelijk, want in de traditionele schriftelijke communicatie op papier hadden we dat blijkbaar niet nodig.

Hoe zou dat komen? Hebben we meer haast en geen tijd om beter te formuleren? Als dat zo was zou je ze toch ook terug moeten zien in brieven, maar dat komt nauwelijks voor. Ook in langere teksten op weblogs of op sites zie je ze nauwelijks, eigenlijk toch vooral in kortere reacties. Misschien omdat reacties ‘sneller’ zijn, gevoelsmatig dichter bij ‘chatten’ staan, waarbij je nu eenmaal vaak snel en kort moet formuleren? Of zijn we in reacties gewoon veel eerder bang dat we het niet eenduidig geformuleerd hebben en voegen we er daarom nog een extra signaal aan toe? Iemand?
13 november, 2007

hocus

@Jos: dank je wel voor je bijdrage. Misschien dat Richard een zinnig antwoord kan geven op je vraag. Maar ja hij vindt het gelul om niks, zal ook wel een antwoord van niks worden.

@Richard: Die kloof waar jij het over hebt werkt toevallig wel van twee kanten. Alleen in
tegenstelling tot jou zou ik het nooit zo neerbuigend stellen. Maar dat heeft wellicht met fatsoen en respect te maken. Waarom probeer je niet uit te leggen wat je bedoelt met ‘generatiekloof?’ Ja ja, moet je toch weer even nadenken en nog erger, opschrijven.
Oh en nog wat, het zijn bijna altijd de jongeren die dat woord ‘generatiekloof’ gebruiken. Hoe zou dat nou komen denk je. Moet je ook maar eens over nadenken.

toedeledookie
13 november, 2007

Richard

@ Jos & Hocus, hier komt het antwoord van niks he!

Vroeger had je geen smilies!

(Hocus; dat is dus een zogenaamde LINK, daar kun je op KLIKKEN en dan opent ie zich).

Genuanceerder commentaar; Hocus, de kloof werkt inderdaad 2 kanten op. Ouderen klagen dat de tijden veranderen, en jongeren klagen dat de ouderen klagen. Smilies zijn gewoon een extra toevoeging aan taal. Een érg handige toevoeging zelfs. Juist als copywriter zou je bovenop al deze nieuwe ontwikkelingen moeten zitten zodat je nog teksten kunt blijven schrijven die het publiek aanspreken.

Bij 80% van je opmerkingen krijg ik simpelweg sterk het gevoel dat je een uitgerangeerde weggesaneerde tekstschrijver bent die niet meer bij kan houden en daarom maar gaat lopen klagen over alles wat je tegenkomt. Toevallig zei mijn moeder van de week tegen me: “het wordt weer winter he, dan heeft je vader niks te doen, dus dan klaagt ie drie keer zo veel als normaal”.
13 november, 2007

Krek.

@Jos: je hebt gelijk. Niemand schrijft ooit een smiley in een gewone lange tekst. Volgens mij gaat geen enkel officieel medium zo ver, behalve misschien in een artikeltje over smileys. Smileys zijn voorbehouden voor het zéér informele taalgebruik op blogs en msn. Het is geschreven spreektaal. Dus misschien kun je concluderen dat Hocus gelijk heeft en het inderdaad een kruk is voor het ondersteunen van ietwat mank taalgebruik. Je tikt ff snel een pesterijtje neer en denkt w8, zo serieus is het nou ook weer niet. En ipv ‘zo serieus is’ etc. tik je: (-:

Ook ik heb inmiddels de leeftijd bereikt dat je van een generatiekloof kunt spreken, vrees ik. Er passen makkelijk twee generaties onder me. Wat ik desondanks weet is dat je als adverteerder – hoe jong je product, doelgroep of copywriter ook is – beter niet kan proberen met smileys en sms-taal bij de kids in het gevlei te komen. Een honend ‘doet u maar gewoon, hoor’ wordt je deel.

Smileys kunnen in ieder geval geen kwaad en zijn zeker niet laf of slecht. Ze vormen geen vervanging van fijne taalkundige nuances, maar een extra laag, die je naar believen weer kunt weglaten. Zoals je vroegah je vriendinnetje (of vriendje) een brief schreef met hartjes in plaats van puntjes op de i. Overmatig gebruik is natuurlijk wel storend en persoonlijk hou ik ook niet van die gele klodders. Maar een welgeplaatste (-; kán op zijn tijd handig zijn.

Sommige ouders verbieden hun kinderen om sms-taal te gebruiken. Het kroost mag dan wel chatten, maar moet gewone standaardtaal schrijven. Deze mensen maken zich druk om niks. Kinderen zijn prima in staat twee ’talen’ naast elkaar te leren en zullen in een sollicitatiebrief heus geen onduidelijk afkortingen gaan gebruiken. Noch smileys.
13 november, 2007

Richard

hehehehe bij SMS-taal speelt bij mij de generatiekloof vaak ook al op moet ik zeggen.
13 november, 2007

hocus

@Richard: “….dat je een uitgerangeerde weggesaneerde tekstschrijver bent…”. Ik meen me te herinneren dat je dit wel eens eerder gezegd hebt. Leeftijd misschien?

Zo, nu heb ik er genoeg van. Op naar de volgende prikkel. Kijken of ik die 80% van Richard op kan krikken naar 90%!
13 november, 2007

krent

Misschien dat dit wat verlichting brengt:
http://www.arduenn.com/?comment=2048
13 november, 2007

Richard

@ Hocus; met het geheugen is dus nog niks mis 😉
13 november, 2007

hocus

@Krent: bedankt. Interessant. Ik heb ooit eens geprobeerd mensen ervan te overtuigen dat wanneer zij lezen, ze een stem horen. Ik werd slechts wazig aangekeken. Ik voelde me de onbegrepen genius hahaha.

@Richard: beet je lachen, beetje scherp, dat vind ik leuk. Dank! Spreek je weer.
14 november, 2007

Jos

Ik heb eerlijk gezegd sinds ik pakweg 16 was nooit niks geen last nie meer gehad van een generatiekloof.
28 december, 2007

W3RN3R

Emoticons zijn voor de gehaaste, in identiteitscrisis verkerende, internetverbonden zwakzinnigen onder ons, die de geschreven taal maar beperkt machtig zijn en geen oog hebben voor schoonheid van teksten.

Emoticons geven blijk van luiheid, lafheid, oppervlakkigheid, onmacht, onkunde, zwakte en onzekerheid. Daarnaast zijn ze esthetisch niet verantwoord, breken zinnen doormidden en maken teksten lastig leesbaar.

Weg met die troep. Emoticons zijn voor kinderen die hun gevoelens niet kunnen uiten.

Schrijven prikkelt de hersencellen. Zo ook het lezen van schrijfsels.
Trek je conclusies, stijg uit boven de emoticonisering van teksten en DENK en SCHRIJF!
28 december, 2007

Krek.

“Emoticons zijn voor de gehaaste, in identiteitscrisis verkerende, internetverbonden zwakzinnigen onder ons, die de geschreven taal maar beperkt machtig zijn en geen oog hebben voor schoonheid van teksten.”, zegt iemand die zich W3rn3r noemt… Het lijkt me dat je daarmee je recht op een oordeel over esthetiek in taalgebruik hebt verspeeld.