Vorige week flitste het ineens door mijn hoofd: waarom is onguur niet het tegenovergestelde van guur?
Van Dale zegt er dit van:
guur (bn.)
1 (van wind en weer) nat, winderig en onaangenaam koud
Je zou dus verwachten dat onguur in dit geval iets als aangenaam of prettig zou beteken. Niet dus:
on·guur (bn.)
1 akelig, sinister => griezelig
2 ruw, gemeen
Hier klopt iets niet!
Er zijn meer van dat soort onlogische tegenstellingen – waarom noemen we iemand met goede manieren bijv. geen “gelikte beer”? 😉
Hmmm, inderdaad. Frapant! Mijn gevoel zegt dat het met de ethymologische achtergrond te maken heeft. Ze zullen wel uit verschillende woordstammen afkomstig zijn. Iemand een ethymologisch woordenboek?
Ha, hier is al wat meer uitleg ende verklaring:
Da’s hetzelfde geval met ‘bloot’ en ‘ontbloot’.
@Krent; dat voelt toch anders. Bloot is meer een toestand en bij ontbloot zit er nog iets van een handeling in (alsof ‘het lichaam zojuist ontbloot is’). Blijft een lastige.
en KOSTEN en ONKOSTEN
Ik moet regelmatig ergens de onkosten voor betalen.
Joh! Hardcopy online… Joechei!
En hoe zit dat als je ‘je lieve schoenen aantrekt’? Of ergens ‘een zacht hoofd in hebt’? Ja… mooi spul, die taal!
Guur-onguur: kijk hier voor een overzicht van woorden die geen tegenstelling verdragen: http://www.rijkwillemse.nl/Content_2/content_1_2.html
Willekeurig-onwillekeurig.
Klopt ook geen snars van.
@Wessel,
klopt, maar als je ontbloot bent, heb je ongeveer evenveel kleren aan als bloot.
Geef een reactie