SERM op Hardcopy weblog

Geschreven door

Onlangs kreeg ik een mailtje van iemand die regelmatig blogtips doorstuurt aan me. Als ik een tip krijg van iemand dan zet ik zijn of haar naam bij de post, eerlijk is eerlijk. Maar dat was in dit geval nu juist het probleem. Deze persoon had sinds kort een nieuwe baan en de nieuwe baas was er niet van gecharmeerd dat de naam van de persoon via Google te vinden was bij posts op Hardcopy weblog. Dat kon namelijk potentiële klanten afschrikken. Daarom heb ik de naam verwijderd bij alle posts.

Kortom: pas op wat je achterlaat op Hardcopy weblog, want het kan een bedreiging betekenen voor je carrière!

P.S. SERM betekent Search Engine Reputation Management.

Reacties

19 reacties op “SERM op Hardcopy weblog”

2 april, 2008

Slagers

Moet hij z’n naam direct maar weer op monsterboard droppen…
2 april, 2008

Pim

Potentiële klanten afschrikken door posts op hardcopy? Uhuh.
2 april, 2008

Krek.

Wat een onzin. Of schreef deze reaguurder soms rare dingen? Riep hij af en toe ‘poep’ in een discussie of zo? En moet hij nu ook zijn jeugdlidmaatschap van de later in opspraak geraakte korfbalclub GDOG (Gemengd Douchen is Ons Genoegen) uit de analen laten schrappen?

Bij Google blijft hij overigens nog wel een tijdje gelieerd aan Hardcopy.

Wat is SERM?
2 april, 2008

David

O ja, vergeten uit te leggen: SERM betekent Search Engine Reputation Management.

En nee, hij schreef geen rare dingen. Hij wees me alleen op rare reclames.
2 april, 2008

Sint

Tsja, bij sommige bedrijven ligt dit gevoelig. Bijvoorbeeld als medewerkers uitspraken doen over (activiteiten van) bedrijven waarmee de baas zaken doet of misschien ooit nog wil doen. Je kunt dan rare situaties krijgen als je ooit om tafel zit met iemand die zegt “was jij niet die persoon die mijn reclame maar niks vond?”

Ik denk dat het verstandiger is om bij elke bijdrage goed na te denken of je wilt dat de hele wereld kan zien dat het jouw mening (of in dit geval tip) was. Dat lijkt me gezonder dan jezelf een algehele censuur op te leggen. Of kies in een geval als wat je noemt gewoon voor een nickname voor je activiteiten in de blogosphere.

Wat ik me trouwens wel afvroeg, als we het toch hebben over kritische noten: David, krijg je wel eens reacties van bedrijven die genoemd worden op je weblog? Is er wel eens een ondernemer geweest die bijvoorbeeld “bedenk een slogan voor” niet of juist wel kon waarderen?
2 april, 2008

Krek.

De nickname (voor zover niet te koppelen aan een persoon) is de vloek van het internet. De mogelijkheid tot anoniem reageren leidt tot spelverruwing. Het is nogal makkelijk iemand een geitenneuker te noemen als je naam er toch lekker niet bij staat.

Vrijheid van meningsuiting is waardeloos als je niet het lef hebt ook zélf achter je mening te gaan staan. Vind je een bepaalde reclame niks, dan moet je dat kunnen zeggen. En als je het in het openbaar zegt, moet je de consequenties aanvaarden. Mocht je dan ooit tegenover een klant komen te zitten die zegt: �??Was jij niet die persoon die mijn reclame maar niks vond?�?� dan kun je frank en vrij antwoorden: “Inderdaad, dat was ik. En ik vertel u graag waarom.”

Een werkgever die je verplicht om achteraf je woorden in te slikken accepteert kennelijk niet dat je een zelfstandig denkend mens bent. Met een eigen mening. Die wil een buikspreekpop in dienst. Ik zou er persoonlijk grote bezwaren tegen hebben om met terugwerkende kracht afstand te nemen van alle meningen die ik ooit op diverse fora heb geuit. Zelfs al heb ik van sommige uitspraken spijt, omdat ze wellicht ongenuanceerd of kwetsend waren. Op het moment dat ik ze deed, stond ik er achter. Ik kan me er nu voor schamen en verontschuldigen, maar ik heb ze wél gedaan.

Overigens is het erg aardig van je, David, dat je de naam verwijderd hebt. Maar je begeeft je wel op een hellend vlak. Wat als straks iemand vraagt om zijn bijdragen aan een bepaalde discussie te wissen omdat zijn baas dat wil? Of omdat hij zich achteraf bezien in de discussie belachelijk heeft gemaakt?

Op mijn persoonlijke blog kreeg ik in een discussie eens een mailtje van iemand die mij een foto stuurde van zijn blote achterste waartussen een vrolijk klokkenspel bungelde. Met daarbij het verzoek om dat maar online te zetten, als zijn antwoord op zijn opponenten. Dat deed ik, waarna de betrokkene ruzie kreeg met zijn vriendin, die het naar voren gebrachte argument weinig kies vond. Ondanks zijn verzoek heb ik de foto niet verwijderd. Dat zou alles wat daarna gezegd werd in één klap onbegrijpelijk maken. Als je een ingezonden brief naar de gedrukte media stuurt, staat die daar ook voor altijd en altijd. Dat moet je je maar realiseren.

Anders wordt het wel erg makkelijk om mensen genadeloos te kakken te zetten met het idee: “Ach, als ze me er op aanspreken, dan halen we het gewoon weer weg.”

You can’t unring a bell.
2 april, 2008

David

@Sint: niet in verband met de sloganwedstrijd, maar ik ben al wel een keer of vijf benaderd door bedrijven die niet zo blij waren met wat ik over ze geblogd had. Spammers bijvoorbeeld die vonden dat ze het volste recht hadden om mij te mailen omdat ze mijn adres eerlijk hadden aangekocht. Of SEO-spammers die niet door hadden dat ze verkeerd bezig waren.
2 april, 2008

David

@Krek: Het is inderdaad een grijs gebied, want waar houdt het op? In dit geval ken ik de persoon in kwestie en doe ik er niet moeilijk over.
2 april, 2008

Jenno

Hoe vervelend is het ook niet dat je naam soms op blijft duiken op bijvoorbeeld scholieren.com omdat je menig jaar geleden daar een mooie boekbespreking of filmverslag hebt geplaatst! Trial and error!
6 april, 2008

Sint

@Krek: Het is jammer dat werkgevers bepaalde spelregels opstellen omdat ze bang zijn dat hun werknemers dingen doen die hen of het bedrijf in diskrediet kunnen brengen. Ik ben in elk geval blij dat dat bij mij niet het geval is.
In de eerste plaats moet je je dus bewust zijn van je verantwoordelijkheden en niet zomaar geitenneuker roepen of een foto van een blote kont opsturen als je hier problemen mee zou kunnen krijgen of er om een andere reden op terug moet komen. Of je nu op je vingers wordt getikt door je werkgever of door een klant.

Ik vind wat je zegt over schuilnamen niet genuanceerd genoeg. Natuurlijk is het verwerpelijk als iemand zich achter een nickname verschuilt en dan dingen roept die hij niet zou durven te zeggen als zijn eigen naam er onder stond. Maar als je inderdaad bijvoorbeeld een werkgever hebt die het niet op prijs stelt dat je publiekelijk je persoonlijke mening verkondigt, maar tóch iets kunt toevoegen aan een discussie, dan beter onder een bijnaam dan helemaal niet.
(en of de kwalificatie geitenneuker iets toevoegt aan een discussie, dat blijft altijd subjectief 😉 )
6 april, 2008

Krek.

“Maar als je inderdaad bijvoorbeeld een werkgever hebt die het niet op prijs stelt dat je publiekelijk je persoonlijke mening verkondigt, maar tóch iets kunt toevoegen aan een discussie, dan beter onder een bijnaam dan helemaal niet.”

Oneens. Beter helemaal niet dan onder een bijnaam.

Als je iets vindt, moet je dat kunnen zeggen. Als je het niet onder je eigen naam durft te zeggen, kun je beter je mond houden. Als je bang bent dat je werkgever je mening niet deelt, dan moet je óf je mond houden óf je nek uitsteken en schijt hebben aan die werkgever.

Een mooi voorbeeld is Maurice de Hond die zijn nek uitstak in de Deventer moordzaak. In Volkskrant Magazine van 9-02-2008 vraagt de journalist hem:
“U hebt inmiddels veel verloren door deze zaak; uw contract bij de NOS, flink wat geld… Is dat het u allemaal wel waard?”
De Hond:
“Hoor je wat je zegt? Weet je dat ik die vraag alleen al schándelijk vind? Ja, echt waar. Als het je om een essentieel principe gaat, mag dat helemaal geen afweging zijn. Stel je voor dat het verzet in de oorlog zo had geredeneerd. Het is heel simpel: je doet het of je doet het niet. De mogelijke gevolgen voor jezelf spelen daarbij geen rol meer.”

Daar kan ik me goed in vinden. Als je mijn naam op internet nazoekt, lijkt het of ik een ruziezoeker ben. Dat beeld is wat vertekend. Want juist als ik in principiële kwesties mijn mening geef, zet ik mijn naam er bij. Elders is dat vaak niet nodig.

Het recht van vrije meningsuiting is een groot goed. Maar in landen waar je dat recht hebt, heb je in mijn ogen ook de plicht om vierkant achter die mening te gaan staan. Anders is het vrijblijvend geblaat. Lekker makkelijk. Heel hard “Klootzakken” door de brievenbus roepen en wegrennen.

Door anoniem te blijven schaad je het recht van vrije meninguiting. Want het debat wordt makkelijker ongenuanceerd, grof en onredelijk, waardoor je de tegenstander een argument geeft om de vrijheid in te perken.

Als een van mijn klanten het niet met mij mee eens is en dit een reden vindt om mij dan maar niet meer in te schakelen… dan wil ik niet eens meer voor ‘m werken.

(was getekend)
Gregor Hakkenberg

PS: overigens… Rita Verdonk is het met mij eens:
http://www.trotstrut.nl/rita-aanval-wilders.html#Internetterreur
6 april, 2008

devil

@ krek: nu een bondige samenvatting graag..Copywriter toch?
6 april, 2008

Krek.

@Devil/Hocus: mijn teksten zijn leesbaar genoeg om lang te mogen zijn.
Jij mag je overigens best steeds onder een andere naam melden. Je zure toontje herken ik uit duizenden.
10 april, 2008

devil

@krek: leesbaar genoeg om lang te mogen te zijn…mmmmm, dat geeft te denken. Welke schrijver durft dat te zeggen. De lezer heeft het veto!
11 april, 2008

Krek.

@Hocus/Devil:
We waren op een beschaafde manier aan het discussiëren over een belangwekkend onderwerp en gebruikten daarbij argumenten. Dan worden teksten allicht langer dan bij ‘bedenk een slogan voor de gietergigant’.

Mocht jij vanuit jouw jarenlange ervaring in de blogosfeer iets zinnigs willen toevoegen aan deze discussie, zal ik graag de moeite nemen om me door jouw complete tekst heen te worstelen.
11 april, 2008

devil

@krek: jij bent zo geweldig, een absoluut geboren schrijver. Ik zou niet eens durven om iets aan de discussies toe te voegen waar jij bij betrokken bent. Ik ben overigens wel een beetje in verwarring: moet ik nu heel verdrietig worden of juist heel blij?

🙂
11 april, 2008

devil

@krek: o ja en nog iets. Als jij ergens op reageert heb ik altijd het idee dat God aan het woord is. Vraagje : is U God? Dan heb ik nog een aantal vragen…
11 april, 2008

Krek.

(…)
11 april, 2008

devil

[ ! ]