Als je iets vaak doet op een dag, wordt de kans groter dat je een keer een foutje maakt. Uiteraard word je er wel gaandeweg steeds beter in, maar fouten horen erbij. Ook als je tekstschrijver bent. Of misschien zelfs juist als je tekstschrijver bent, omdat je de hele dag aan het typen bent.
Fouten maken is een kwestie van kansberekening
Stel dat je een foutpercentage hebt van 0,1%. Dan maak je dus per duizend woorden een tikfout of spelfout. Op een gemiddelde dag schrijf je als tekstschrijver toch al gauw 5.000 woorden. Met een foutpercentage van 0,1% zou je dan dus vijf fouten maken met een foutpercentage van 0,02% dus eentje.
Terwijl als je vooraf tegen een nieuwe klant zou zeggen dat je een foutpercentage hebt van 0,02%, dan klinkt dat echt alsof het vrijwel nul is. Dat is het in feite ook. Maar het wordt wel een lullig gesprek met je opdrachtgever wanneer je die ene fout net maakt op een cruciale plek in de tekst.
Ja, ook ik maak fouten
Helaas heb ik nooit uitgerekend wat mijn foutpercentage is en daar ben ik nu eigenlijk wel benieuwd naar. Ik lees wel mijn teksten na voordat ik ze naar mijn klanten stuur, maar over bepaalde fouten lees je gewoon heen. Daardoor gebeurt het mij ook wel eens dat ik feedback krijg waarvan ik denk: “Wat stom, dat had ik moeten zien!” Ach ja, we zijn geen van allen perfect.
Het is me wel eens overkomen dat ik een fout pas signaleerde toen hij al lang online stond. Dat betekent dus ook dat niemand bij mijn opdrachtgever de fout heeft gezien en dat ze er ook geen verbolgen mails over hebben gehad van hun klanten. Dat helpt ook wel om eventueel perfectionisme te relativeren. Zo belangrijk is het nu dus ook weer niet allemaal…
Een pijnlijk online voorbeeld uit de praktijk
Naast spelfouten zijn er nog veel meer fouten die je kunt maken. Bijvoorbeeld door als opdrachtgever te vertrouwen op een partij die minder goed werk levert dan ze je vooraf voorschotelden. Hier hoor ik vaak verhalen over op marketing-, SEO- en webdevelopmentgebied. Maar in deze sectoren kun je niet zomaar even een kleine proefopdracht doen, zoals ik altijd voorstel aan nieuwe klanten.
Een schrijnend voorbeeld uit de praktijk: een commerciële partij die vooral zakendoet met particulieren had een nieuwe website laten maken voor € 30.000. Na oplevering vroeg een maatje van me, die daar werkte, om eens te analyseren waarom ze ineens geen leads meer uit hun site haalden. Ik maakte een lijstje met punten (dat vrij lang werd) en adviseerde dan ook om de oude site (al dan niet tijdelijk) weer terug te zetten. Want die heeft zichzelf immers bewezen in het verleden. De eigenaar van het bedrijf dacht daar anders over, omdat hij nu al zoveel geïnvesteerd had.
Zo zie je maar dat het voor sommigen toch best moeilijk blijft om fouten toe te geven.
Geef een reactie