De kopregel van mijn blogpost over de Hema-nieuwsbrief met onze prinsesjes is toevallig hetzelfde als de eerste regel van het artikel op RTLnieuws.nl… Normaal gesproken zet je bij een citaat wie je citeert, maar dat vergeeft ik ze dan maar. 😉
Voor de duidelijkheid: ik ben zeer beslist geen expert op het gebied van portretrecht, maar deze uiting lijkt me toch echt op het randje. Misschien wel erover. Hema gebruikt immers letterlijk de gezichten van de prinsesjes om hun producten aan de man te brengen. Daar wordt ons koningspaar vast niet vrolijk van…
Merkenbureau Abcor meldt er het volgende over:
Zolang de producten maar niet commercieel geëxploiteerd worden, lijkt er veel te mogen.
Maar goed, dit lijkt me duidelijk commercieel gebruik.
Ken je dat gevoel dat je namens iemand anders trots bent op wat hij gepresteerd heeft? Dat had ik toen ik merkte hoe mijn oud-collega Bart Leferink samen met zijn compagnon Marcel Buunk (samen zijn ze Shoot The Rabbit) de onderstaande video had gemaakt.
Het tweetal ging samen naar Amerika voor een AV-beurs en bedacht daar ter plekke dat er een mooi verhaal moest schuilen achter het bureaublad van Windows XP, het besturingssysteem dat nu niet meer ondersteund wordt door Microsoft. Dus ze spoorden de maker van de beroemde foto op, maakten er een knap staaltje storytelling van en zorgden dat hun idee bij Microsoft kwam te liggen. Zo werd het ineens een officiële opdracht. En ging de video viral. Wereldwijd. Binnen een week waren er een miljoen views.
Zo zie je maar: een goed idee wordt snel omarmd!
https://www.youtube.com/watch?v=AVXY8OEZAEQ
Tja, ik kan me voorstellen dat je in een melige bui eens wat leuke bijschriften gaat verzinnen voor stockfoto’s…
Gisteren kreeg ik weer eens een taalvraag van een klant, waarop ik zelf het antwoord wel wist, maar ik wist niet HOE ik dat wist. Dus heb ik even de website van Onze Taal geraadpleegd.
De basisregel is vrij simpel, maar de uitzonderingen maken het ingewikkeld (zoals zo vaak in het Nederlands). In principe heb je aan deze basisregel genoeg:
Waarom zeg je een mooi huis en een mooie woning?
Dat komt doordat woning en huis niet hetzelfde woordgeslacht hebben: woning is een de-woord (het is de woning) en huis is een het-woord (het is het huis). Voor een de-woord komt er bijna altijd een buigings-e achter het bijvoeglijk naamwoord: een mooie woning (het is ook de mooie woning). Voor een het-woord gebeurt dat niet als er een voor het bijvoeglijk naamwoord staat: een mooi huis (het is wel het mooie huis).
Het letterlijk vertalen (met spelfout/tikfout/spatiefout) van een Amerikaanse kopregel pakt hier niet zo goed uit. Maar goed, daardoor deel ik hem juist…
Je ziet hem kijken… Een denkwolk met ‘Wow!’ zou het helemaal afmaken.