Sinds kort ben ik columnist voor de gloednieuwe site van Admanager.nl en afgelopen weekend was daar mijn eerste column te lezen:
Google-senioren
Deze week werd duidelijk dat Google het font heeft vergroot van de advertentietitels die vertoond worden via Google AdWords. Hierdoor zijn deze nu even groot als het font dat wordt gebruikt voor de organische zoekresultaten. Volgens Google gaat het aantal klikken op gesponsorde links nu nog hoger worden omdat nietsvermoedende bezoekers het verschil niet meer zien tussen commerciële en organische resultaten. Ik zie het anders. Ik zie een compleet nieuwe markt: de Google-senioren!
Wat Google eigenlijk doet, is zich richten op een steeds ouder wordende doelgroep. Zoekmachines zijn immers niet meer het exclusieve werkterrein van studenten en techneuten. Die tijd is voorbij. Tegenwoordig kunnen zelfs opa en oma hun weg vinden op het web dankzij zoekmachines. Dus zijn ook senioren een potentiële doelgroep geworden voor Google. Maar hoe bereik je die doelgroep? En nog belangrijker: op welke manieren valt er geld aan te verdienen?
(meer…)
‘Hardverscheurend’ voor ‘hartverscheurend’, ‘mond-op-mond-reclame’ voor ‘mond-tot-mond-reclame’ en ‘statelliet’ voor ‘satelliet’: de wereld is vol verbasteringen en verhaspelingen. Samen met lezers van NRC Handelsblad en de internetzoekmachine Google heeft taaljournalist Ewoud Sanders een overzicht gemaakt van deze vervormingen. Die zijn nu allemaal te vinden in het aardige boekje ‘Aarsrivalen, scheldkarbonades en terminale baden’. Sanders heeft het materiaal verdeeld in categorieën en voorzien van interessante achtergrondinformatie en humoristische anekdotes. Zo schreef een lezer aan Sanders naar aanleiding van een artikel: “U schreef: ‘Na amper beraad heb ik besloten nog een allerlaatste aflevering aan dit onderwerp te wijten. Maar dat wordt dan onverbitterlijk, zonder pardoes, in deze reeks de laatste der dominikanen. ‘ Dat laatste is niet juist, dat moet zijn: ‘de laatste der mohammedanen’. “
Mooi hoor, die nieuwe 

Nederlanders vinden over het algemeen dat ze best goed zijn in het spreken van buitenlandse talen. Maar als onze hoogwaardigheidsbekleders eens iets moeten zeggen in het Engels komt ’the monkey out of the sleeve’, zoals te lezen is in