Rijdend door Hengelo kwam ik de bedrijfsnaam Des Huizes tegen voor een regionaal makelaarskantoor:

Ik vind het echt een goed gekozen naam. Hij klinkt mooi, straalt kwaliteit en betrouwbaarheid uit en heeft een gezellige ondertoon.
In de breedste zin van het woord
Rijdend door Hengelo kwam ik de bedrijfsnaam Des Huizes tegen voor een regionaal makelaarskantoor:

Ik vind het echt een goed gekozen naam. Hij klinkt mooi, straalt kwaliteit en betrouwbaarheid uit en heeft een gezellige ondertoon.
Sven Lens wees me op een artikel op AD.nl over een grafmonument. Zou Bacardi blij zijn met hun logo op een grafsteen? Het is natuurlijk wel het ultieme bewijs van het succes van hun Breezers!
Dankzij enige creativiteit en lef ga je met een dergelijke reclamestunt de hele wereld over via internet:
Als je een product verkoopt dat kruipruimtes droger en warmer maakt, dan ligt de naam natuurlijk voor de hand: Drowa. Zeg nou zelf, dat is beter dan “Bodemisolatie met chips gemaakt uit gerecycled polystyreen”.

Toen ik de naam voor het eerst zag, moest ik lachen om de simpelheid. Maar als je wat vaker de naam Drowa hebt gezegd, snap je wel waarom men hiervoor heeft gekozen. Het bekt lekker en je vergeet nooit waar de naam vandaan komt. Simpel toch?
In Engeland nagelen ze ontspoorde jongeren gewoon publiekelijk aan de schandpaal, zoals hieronder te zien is. Wie weet een passend onderschrift te bedenken?

Jullie hebben afgelopen week misschien ook wel gelezen dat Parmezaanse kaas alleen zo mag heten als hij echt uit de buurt van de Italiaanse stad Parma komt.
Uit het artikel maak ik op dat je de soortnaam dan wel eerst moet beschermen. Dus als niemand ooit op deze gedachte komt dan mag iedereen zomaar met een streekgebonden gerecht aan de haal gaan en dus ook adverteren met die naam? Lekker is dat.
De foto hierboven vind ik overigens niet echt lekker, dus ik sla die Parmezaanse kaas wel over…
Ik kreeg een persbericht over een nieuwe campagne van Wilkinson, vermomd als de vereniging D.A.R.E:
Met grote trots kondig ik je de introductie van de Nederlandse afdeling van D.A.R.E aan, de vereniging die het recht op extravagant scheren promoot. Na het enorme succes in andere landen, gaat D.A.R.E nu ook aan de slag in Nederland om mannen te verlossen van de dictatuur van het traditionele scheren!
De D.A.R.E vereniging is opgericht door mannen die op een dag besloten om zich te bevrijden van de beperkingen van het traditionele scheren. D.A.R.E is niet zomaar een modegril, maar met méér dan 2 miljoen leden is D.A.R.E een echt fenomeen!
Leuke campagne, maar ik moest toch denken aan deze D.A.R.E.:
Hallo David.
Tijden veranderen. Vroeger deden banken niks anders dan geld wisselen. Now they don’t change money. Als je bij een bank al geen geld meer kunt wisselen… waar dan nog wel? Ja, het is tijd voor de Rabobank. En tijd is natuurlijk ook geld.
Groeten,
Jan Hoek lette goed op toen hij deze commercial van Becam zag:
In het spotje van Becam wordt gezegd: “Zo wordt je Euro wel een daalder waard”. Onbedoelde eerlijkheid, wellicht – een daalder was (i.t.t. een rijksdaalder) toch echt maar fl. 1,50 waard, en dat lijkt me minder dan fl. 2,20. 🙂