Goed dat hoogleraar Marketing en consumentenwelzijn Koert van Ittersum tijdens zijn oratie op 12 mei aan de Rijksuniversiteit Groningen in de aanval gaat: ‘Marketing heeft geen geweldig imago, omdat het beeld bestaat dat marketeers slechts uit zijn op een zo hoog mogelijke omzet. Mijn stelling is dat marketeers zich ondanks dat negatieve imago in een unieke positie bevinden om op een winstgevende manier het welzijn van hun klanten te helpen verbeteren.’
‘Mijn rede is een oproep aan de beroepsgroep: denk na over hoe je op een lonende manier het verschil kunt maken voor de consument. We moeten af van de aanname dat elke verbetering voor de consument per definitie resulteert in een verlies voor de ondernemer.’
Daar ben ik het helemaal mee eens. Help je klanten nog beter en ze worden fan van je. Daardoor verdien je meer aan ze, omdat ze loyaal zijn aan je bedrijf. Bovendien bevelen ze je aan bij anderen. Waarom zou je überhaupt puur uit eigenbelang handelen als bedrijf of merk? Dat houd je niet lang vol.
Uiteraard heeft de professor het nodige onderzoek gedaan om zijn stelling te ondersteunen. Zie de site van de RUG voor meer informatie.
Ik wil het niet eens hebben over de taalfouten in dit artikeltje… Het gaat me om de pay-off. Natuurlijk snap ik dat er wordt bedoeld dat je het onmogelijke mogelijk maakt, maar door de uitvoering betekent het ook iets anders.
Als je iets onmogelijk goed kunt doen, dan gaat het dus altijd mis. En dat staat er nu in deze pay-off.
Wijze les: vraag altijd iemand om eens kritisch naar je zelfbedachte pay-off te kijken voordat je hem gebruikt.
Het lijkt wel alsof al mijn klanten (zowel structurele klanten als klanten waar ik af en toe iets voor doe) ontwaken in de lente. Ineens komt er heel veel extra werk binnen, terwijl ik toch al genoeg te doen had… 🙂
Sommige nieuwe klanten willen dat ik elke week of elke maand voor ze aan de slag ga, terwijl andere klanten met afgebakende opdrachten komen. Ik vind het allemaal even leuk en ga ervoor zorgen dat ik voor iedereen het gewenste eindresultaat bereik!
Ja, het uitgangspunt van deze commercial vind ik heel goed. Maar de uitvoering vind ik heel nep, wat waarschijnlijk komt door de nasynchronisatie. Het is geen Nederlandse campagne en dat zie je toch echt wel.
Maar toch blijft wel hangen dat je niet perfect hoeft te zijn. En dat je date dingen heel anders interpreteert dan jij. Dat vind ik zeker wel geslaagd aan deze campagne.
Marketingfacts portretteert in de serie ‘Nieuw!’ bedrijven die onlangs gestart zijn. Ons eigen Radish Concepts kreeg ook een kans om zichzelf voor te stellen. Lees hier het artikel over Radish Concepts.
– “Heb je nu weer een nieuwe hobby?”
– “Ja, wat geeft dat nou?”
– “Ach, jij bent ook echt zo’n hobbydoos!”
– “Hmmm… ik zocht nog een naam voor mijn webshop. Bedankt!”
(P.S. Ik denk dat er in plaats van ‘patroinen’ wel ‘patronen’ moet staan in de afbeelding.)
De titel van het persbericht dat Ipsos stuurde spreekt eigenlijk voor zich: Reclame is als topsport: in de laatste seconden wordt de wedstrijd gewonnen
Vaak wordt gezegd dat bij reclame de eerste seconden tellen. Recent onderzoek van Ipsos toont aan dat in de laatste seconden van een reclame bepaald wordt met wat voor een merkgevoel mensen eindigen en dat een sterke ‘merkfinish’ de moeite waard is.
Boeiende eerste seconden van een reclame zorgen ervoor dat mensen niet afhaken. Maar het doel van een reclame reikt verder dan alleen het vasthouden van aandacht. Goede reclame zorgt voor ´emotionele engagement´. Reclamemakers willen mensen in het hart raken en dat lukt niet altijd in alleen die eerste seconden. Vaak is daarvoor een verhaal nodig met een spanningsopbouw en een scala aan emoties.
Om dit inzichtelijk te maken, heeft Ipsos samen met partner Realeyes de emotionele impact van 86 Super Bowl ads onder 1400 respondenten gemeten. Dit gebeurde met behulp van facial coding. Een techniek waarbij wordt gemeten in hoeverre een commercial emoties oproept en op welk moment welke emoties dominant zijn.
Onderzocht is onder meer wat er gebeurt met de emotionele betrokkenheid als het merk in beeld komt. Het is zonde van de investering als tijdens het tonen van het merk de engagement inzakt.
Daarnaast blijkt vooral de emotionele betrokkenheid tijdens de laatste 5 seconden doorslaggevend te zijn. De Doritos ‘Middle Seat’ reclame bijvoorbeeld creëerde de meeste ‘engagement’ in de laatste 5 seconden. Deze reclame begint niet met een piek maar bouwt het verhaal én de emotionele betrokkenheid op en creëert een climax. Omdat tijdens de climax ook het merk in beeld is, wordt hierop meegelift. De totale emotionele betrokkenheid die de Doritos reclame daarmee creëert is hoog.
Hoewel de eerste seconden van een reclame ervoor moeten zorgen dat het publiek niet afhaakt, zijn het dus vooral de laatste seconden waarin de uiteindelijke winst behaald wordt. Om echt het verschil te maken, moeten reclames een positieve emotie raken, een sterke emotionele betrokkenheid opbouwen richting een climax en tijdens deze climax het merk tonen.
Verantwoording
Ipsos voerde dit onderzoek uit in samenwerking met Realeyes. Alle 86 Super Bowl 2015 advertenties werden elk in de USA getest. Hierbij werd gebruik gemaakt van Realeyes’ software voor automatische analyse van micro-expressies van emoties (via een webcam). Het totaal aantal respondenten bestond uit 1.400 volwassen consumenten.
