Geweldige advertentie van Duval Guillaume, Brussel (art: Yigit Unan, copy: Robin Stam) die letterlijk weergeeft hoe één donor acht levens kan redden.
Copy, tekst en andere zaken met letters
Geweldige advertentie van Duval Guillaume, Brussel (art: Yigit Unan, copy: Robin Stam) die letterlijk weergeeft hoe één donor acht levens kan redden.
Altijd interessant om te zien welke reacties er nog komen op oude blogposts. Zo reageerde Peter op de post ‘Liniaal in plaats van lineaal‘ met de volgende opmerking:
We accepteren dit soort veranderingen zonder slag of stoot (ik ben van ’51, dus ben er niet meer zeker van dat de gemiddelde lezer deze uitdrukking nog kent). Natuurlijk leerden we vroeger lineaal, en terecht, want dat doet recht aan de oorsprong van het woord. Maar we worden nu geregeerd door betweters en korte termijn denkende domoren, die vinden dat het volk gevolgd moet worden in haar onwetendheid, onkunde en slordige uitspraak. In plaats van trots te zijn op en zuinig te zijn met de weelde van onze taalhistorie. Vandaar dat we er inderdaad maar niet vreemd van moeten opkijken als we binnenkort ook het woord bibiotheek, via bibioteek zien veranderen in boekenmuseum.
Het begint bij de kwaliteit van het onderwijs, meer in het bijzonder de kwaliteit van de PABO. Daar heeft men de eisen bij de aanname van leerlingen en bij het onderricht drastisch naar beneden bijgesteld, om toch maar te kunnen voldoen aan de vraag naar leerkrachten, resp. het eigen voortbestaan te kunnen veilig stellen. Er komen dus, naast de enkele bevlogen onderwijsgevenden, veel te veel leerkrachten die zelf niet in staat zijn om een foutloze brief te schrijven, laat staan het hun leerlingen bij te brengen.
Met de laatste alinea (alinia? haha) ben ik het wel eens, maar over het algemeen vind ik het best meevallen met de taalverloedering. En dan heb ik het over de verandering van ‘lineaal’ naar ‘liniaal’ en andere gewijzigde spelwijzen. Wat vinden jullie?
Mooie zin toch, in onderstaande e-mailing? Lijkt me typisch zo’n geval waarin Word het woord ‘maand’ automatisch aanvult tot ‘maandag’.
Oog om oog, tand om tand. Zo werkt het nog in Iran. En dus werd een Iraanse man veroordeeld tot blindheid door de rechtbank omdat hij zelf iemand blind had gemaakt. Tja…
Slogantje dan maar?
Op een vrachtwagen waar ik deze week achter reed, zag ik een reclame-uiting voor de Nationale Slijterijbon (ik heb gegoogled, maar geen site gevonden). De kopregel was De bon voor de Bob!.
Huh? Dat staat een beetje vreemd. Uiteraard bedoelen ze dat het een mooi cadeautje zou kunnen zijn voor de Bob zodat hij zich als dank voor zijn nuchterheid eens flink kan uitleven bij de slijter. Maar nu lijkt het net alsof men de Bob aan het zuipen wil hebben. Dat vinden de initiatiefnemers van de Bob-campagne vast niet leuk…
De combinatie Bob/bon is trouwens al eerder gemaakt, maar dat terzijde.
René kwam een wel heel opvallende typfout tegen. Of is het toch geen typfout, maar eerder een incrowd-grap?
Bij een artikel in de Delft op Zondag over het Sportfondsenbad wordt in het onderschrift bij de foto gesproken over het ‘Spatbordenfonds’. Is dit een subtiel grapje van de onderschriftenschrijver of gewoon een foutje? Bij mij in Word wordt Sportfondsenbad gewoon goed bevonden… daar lijkt het dus niet door te komen. Een zoekopdracht in Google laat zien dat men het wel vaker heeft over het ‘Spatbordenfonds’. Andere mooie benamingen voor het zwembad die dan opduiken, zijn:
‘Badsponsenfort’ en ‘Bordsponsenvat’.Zie:
http://www.delftopzondag.nl/athena/site/php/dekrantonline_show_2114_1_1.html
http://www.telstar-uitgeverij.nl/kranten/doz/159/doz_03.jpg
Geweldig toch? 🙂
David Thorne didn’t have the $233.95 to pay an overdue account. So what did he do? What any other budding young genius would do, he submitted a picture of a spider he drew instead. Unfortunately, Jane Gilles, who is clearly a mega-bitch to the nth degree, wouldn’t accept it. So what happened next? Click and find out.

Op Ebay is de originele en de kerstuitvoering van de spin te koop.
In opdracht van DeFirma heb ik voor BureauLeiding een artikel geschreven over klimaatverandering. Daarvoor heb ik Erik Kraaij geïnterviewd, directeur van de Unie van Waterschappen. Hier het artikel:
Het water komt!
Waterschappen werken aan gevolgen klimaatverandering
Het klimaat verandert en de waterschappen in ons land beseffen als geen ander dat we tot actie moeten overgaan om Nederland veilig en leefbaar te houden. Waterschappen willen bijdragen om Nederland klimaatbestendig te maken door de watersystemen aan te passen en daarbij in te zetten op veerkracht, weerstand en aanpassingsvermogen. Erik Kraaij, directeur van de Unie van Waterschappen, geeft zijn visie op de klimaatverandering en wat de waterschappen kunnen doen om ons land daartegen te beschermen.
De gevolgen van klimaatverandering
Er zijn 27 waterschappen, verdeeld over heel Nederland. Die zijn verenigd in de koepelorganisatie Unie van Waterschappen. De taken van de UvW zijn gezamenlijk beleid formuleren en de belangen behartigen van de waterschappen, zowel in Den Haag als in Brussel. Veel van het nieuwe beleid heeft te maken met klimaatverandering. Want dat zal grote gevolgen hebben. ??Het belangrijkste gevolg van het veranderende klimaat is dat de zeespiegel zal stijgen,?? vertelt Erik Kraaij. ??Deskundigen zijn er nog niet over eens hoeveel het precies zal zijn, maar alles wijst erop dat we toch wel moeten denken aan een stijging van een meter à anderhalf in deze eeuw. We zullen ook te maken krijgen met hogere afvoeren van rivieren. Door temperatuurstijging komt er namelijk meer smeltwater vanuit de bergen naar Nederland. Dat komt allemaal in onze delta terecht. Daarnaast zullen windpatronen gaan veranderen. Tijdens perioden van hoog water kan het dus ook flink gaan stormen en worden de golven dus nog hoger. Maar er is niet alleen sprake van wateroverlast. Door de droge zomers die we gaan krijgen, zullen we rekening moeten houden met lage rivierwaterstanden. Daarop moeten we inspelen met onze zoetwaterinrichting. De verschillen tussen droge en natte perioden worden extremer. Hier gaan we ons waterbeheer op inrichten. Enerzijds door de waterveiligheid te verhogen, dus de dijken langs de rivieren en de kust, en anderzijds door de zoetwatervoorziening te verbeteren. In eerste instantie zal de discussie gaan over de nieuwe veiligheidsnormen die we gaan hanteren in de toekomst. Tegenwoordig is er een kans van 1 op 10.000 dat een dijk langs de kust doorbreekt. Voor een dijk langs de rivieren is die kans 1 op 1.250. De vraag is nu of die normen nog steeds voldoende waarborgen bieden. De waarde van de gebieden achter de dijken is namelijk flink gestegen sinds de normen voor de dijken in 1960 werden ingesteld.??
(meer…)