Natuurmonumenten stuurt alle leden een kaart om kinderen uit te nodigen voor de Wilde Buiten Dagen (ja, met spatie). Ze sturen hem naar mijn vrouw en ze kunnen dus zien dat ze mevrouw Brinks-Bremmer is. En toch wordt ze aangesproken als een kind…
Natuurmonumenten stuurt alle leden een kaart om kinderen uit te nodigen voor de Wilde Buiten Dagen (ja, met spatie). Ze sturen hem naar mijn vrouw en ze kunnen dus zien dat ze mevrouw Brinks-Bremmer is. En toch wordt ze aangesproken als een kind…
Ajax wil graag de gestaakte bekerwedstrijd tegen AZ opnieuw spelen met alleen vrouwen en kinderen op de tribunes.
Arjan wees me op deze mooie vertaling, waar natuurlijk gewoon ‘recensie’ of ‘klantbeoordeling’ had moeten staan:
Allereerst natuurlijk een gelukkig 2012 gewenst!
En dan nu over tot het dialectwoord van vandaag: in Tilburg noemen ze steekvliegen blèndaoze.
Het blijkt dat volwassenen die voor het eerst een kat nemen vaker allergisch zijn voor de dieren.

2011 is het eerste jaar sinds lange tijd (11 jaar om precies te zijn) dat ik niet meer actief ben als muziekjournalist. Daardoor ben ik nu niet meer het hele jaar bezig met mijn muzikale jaarlijst. De overdaad aan nieuwe releases is eindelijk gestopt, want ik hoef er niks meer mee. Dus kan ik me richten op de muziek waar ik wél graag naar wil luisteren.
Om eerlijk te zijn, had ik nooit verwacht dat ik ooit nog eens een plaat van de Foo Fighters zou kopen. Dave Grohl vind ik een supersympathieke gast, maar zijn band kon me niet echt bekoren de afgelopen 15 jaar. Tot nu dan. Samen met Sven ben ik naar Parijs geweest om de band live te zien. Vooraf heb ik wat research gedaan en ‘Wasting Light‘ gekocht om me geestelijk voor te bereiden. En laat ik die plaat nu net helemaal geweldig vinden!
Ik verwachtte nu ook meer te kunnen genieten van de vorige albums van de Foo Fighters, maar dat is dus niet zo. Het is gewoon deze plaat. Alles klopt blijkbaar op een manier die bij mij past. Niet verder over nadenken, gewoon genieten…