Gelukkig heeft mijn hostingpartij meer verstand van computers dan van de Nederlandse taal:
Gelukkig heeft mijn hostingpartij meer verstand van computers dan van de Nederlandse taal:
Benzinepompketen Firezone is goedkoop. Daarom kom ik er ook. Maar die naam… ik kan er maar niet aan wennen.
Met de bougie in het logo snap je wel dat het gaat om de vonk die de benzine doet ontvlammen, maar toch zou ik nooit voor de naam ‘Vuurzone’ gekozen hebben als je er juist heel voorzichtig moet zijn met vuur.
Ach ja, je kunt het ook positief zien: als zo’n benzinetank ontploft, kan je bedrijfsnaam direct als bijschrift voor de krantenfoto dienen.
Al struinend over internet naar de website van de Groningse viskar Snip, een begrip stuit ik niet op hun site (die hebben ze blijkbaar niet), maar wel op een niet al te lovend stukje over hun vis. Tja, je zult als (potentiële) klant maar op zoek zijn naar een bedrijf en dit vinden…
Natuurlijk wil je als reclamebureau graag je klanten goed bedienen. Maar hoe ver moet je daar eigenlijk in gaan?
Wat ik persoonlijk vaak meemaak is dat er eerst met spoed een concept moet worden gemaakt, want de klant heeft het snel nodig. Vervolgens hoor je er een week of drie, vier niets meer van en dan moet het ineens de volgende dag nog helemaal ingevuld zijn. En het vreemde is: veel bureaus gaan dan als de brandweer aan het werk om het allemaal op tijd klaar te krijgen.
Waarschijnlijk is de achterliggende gedachte op zulke momenten: “Als wij het niet doen, dan doet een ander bureau het wel”. Nou en? Laat zo’n klant alsjeblieft naar een bureau gaan dat alleen maar spoedopdrachten doet, zodat jullie je met de nodige aandacht kunt richten op klanten die je niet alleen als slaafje gebruiken, maar die kwaliteit boven snelheid stellen.
Flexibiliteit is een mooie eigenschap, maar het moet niet te gek worden.
Waarom zijn de bedrijven met leuke namen en/of pay-offs die ik de laatste tijd heb gesignaleerd nu niet te vinden op internet? Nu moeten jullie me maar op mijn woord geloven dat ik een vrachtwagen heb gezien met de bekend klinkende bedrijfsnaam Harrie Botter en een zandtransportwagen met als pay-off Zand erover…
In een boekje over de eerste vijf jaar van BNN (ze bestaan inmiddels al bijna 10 jaar, kom ik nu mee…) las ik over een veelgebruikte Twentse uitdrukking van Eddy Zoëy:
Wordt niet wat!
Voor de mensen die de uitdrukking niet direct in een context kunnen plaatsen, hierbij enkele voorbeelden:
– Hoe ging je sollicitatie?
– Wordt niet wat.
Hij heeft ook altijd iets anders. Typisch geval van ‘dat wordt niet wat’.
– En, wat vind je van mijn idee?
– Wordt niet wat.
Stephan Verveen liet naast een felicitatie voor mijn duizendste post ook een linktip achter:
David, ik lees mee voor de vermaeck ende lering (in die volgorde). Gefeliciteerd!
Tip: een lezer van hard-c leest ook: http://wordwise.typepad.com/ (copywriter van Edelman)
Liefhebbers, doe er jullie voordeel mee!
Ik heb al eens eerder over zogenaamde mondegreens geschreven: songteksten die je verkeerd verstaat. Het blijft me verbazen dat ik soms wel twintig jaar een verkeerde tekst heb meegezongen, maar zo leer je dus nog elke dag iets nieuws.
Voor de makers van onderstaande YouTube-clip (Slayer – Angel Of Death, hilarisch als je het nummer en de tekst een beetje kent) is het de kunst om juist alles anders te interpreteren dan de bedoeling is:
Je ziet het vooral vaak bij commercials van meubelzaken en keukengiganten: directeuren die zelf de hoofdrol spelen in hun commercial. Het zou verboden moeten worden. Deze Amerikaanse directeur doet tenminste nog zijn best: