Categorie: Copywriting

Nederlanders vinden over het algemeen dat ze best goed zijn in het spreken van buitenlandse talen. Maar als onze hoogwaardigheidsbekleders eens iets moeten zeggen in het Engels komt ’the monkey out of the sleeve’, zoals te lezen is in I always get my sin van Maarten H. Rijkers. Lijkt me een erg vermakelijk boekje als ik de beschrijving zo lees:

I always get my sin is een vermakelijke bloemlezing van fouten die Nederlanders maken als zij Engels spreken.

I do not want to fall with the door in house.
(meer…)

Kleine foutjes kunnen grote gevolgen hebben…

Tikfout kost Japanse bank 190,5 miljoen euro

BRUSSEL – De duurste typfout ooit. Dat is wat een medewerker van het effectenkantoor van de Japanse bank Mizuho Financial Group eerder deze week maakte. Door op een verkeerde knop te drukken, werden voor 1 yen per stuk 610.000 aandelen in het Japanse bedrijf J-Com verkocht. Dit had eigenlijk een opdracht voor de verkoop van één aandeel voor 610.000 yen moeten zijn. De fout kostte de bank 27 miljard yen (190,5 miljoen euro). Het duurde slechts 2 minuten vooraleer de vergissing aan het licht kwam. maar toen was het kwaad al geschied.
(meer…)

Informationweek meldt dat ‘podcast’ door de redacteuren van het New Oxford American Dictionary wordt gezien als een van de belangrijkste woorden van 2005. Het woord wordt zelfs begin januari opgenomen in de online editie van het woordenboek.

Dat het woord belangrijk is geweest in 2005 is een feit, maar woord van het jaar? Ik weet het niet. Zal er nog eens over nadenken…

Gelezen op de site van het Taalcentrum:

Een pittig voorbeeld van hoe het Engels in het Nederlands oprukt: TMF op een willekeurige vooravond, eind 2005. Het lijkt een beetje oudemannenpraat, wat zou nu precies een gangsta meter zijn? En wat betekent het als je het beste scoort in blingen of husselen? Afijn, het gaat hier vast om een heel intelligent sms-spel, daar niet van. Maar wij zijn nu eenmaal geen top dogs.

Het lelijkste Nederengels ooit
De afgelopen jaren is Nederland ongemerkt tweetalig geworden. Feilloos beheersen we een mix van gemankeerd Nederlands en gebrekkig Engels: het Nederengels. De TaalvervuilingsAward, verschenen bij Sdu Uitgevers, verzamelt en etaleert de pijnlijkste voorbeelden. Keihard en kritisch. Maar wel voor de fun, natuurlijk.

Hier de tien lelijkste woorden:

1. award Aandikengels voor prijs. Het ideale middel om een trofee zonder enig gewicht toch extra belang te geven zonder daarvoor te hoeven investeren in prijzengeld .

2. agility Organisatieadviseursjargon. Organisaties willen wel groot groeien, maar niet log worden. Vandaar dat wie het toverwoord agility laat vallen in de boardroom de handen als vanzelf op elkaar krijgt.

3. kids Omdat kinderen volgens sommigen te streng en te ouderwets klinkt, rukt kids op: een nieuwe verzamelnaam waarmee de volwassene de afstand tot het kind denkt te verkleinen.
(meer…)

Uit Taalpost 471:

Is ‘maandagnacht’ de nacht van zondag op maandag of de nacht van maandag op dinsdag?

Volgens onze tijdrekening begint een nieuwe dag om 12 uur ’s nachts (0. 00 uur). Op zondag om 12 uur ’s nachts (direct ná 23. 59:59 uur) houdt de zondag dus op en begint de maandag. Het lijkt logisch om de periode die op dat moment begint en tot 6 uur ’s ochtends duurt, ‘maandagnacht’ te noemen: officieel hoort die nacht immers bij de maandag.

De praktijk is echter anders: deze periode wordt juist ‘zondagnacht’ genoemd, terwijl ‘maandagnacht’ de nacht van maandag op dinsdag is. De grote Van Dale omschrijft (analoog hieraan) ‘de nacht van dinsdag op woensdag’ als “dinsdagnacht”. Waarschijnlijk wordt de nacht door de meeste mensen beschouwd als de afsluiting van de dag, terwijl voor hun gevoel de volgende dag pas ’s ochtends vroeg aanbreekt. Vanuit die redenering is het niet gek dat ‘maandagnacht’ wordt geïnterpreteerd als ‘de nacht na maandag’.

Ook blinden en slechtzienden kunnen hun gedachten op papier zetten, zo blijkt uit dit project:

Eerste exemplaar gedichtenbundel “Ben ik gezien” met gedichten over en door blinden en slechtzienden overhandigd

“Enthousiast applaus, wegdromen, napraten, lachen of stuurs mopperen. Ik heb alle mogelijke reacties meegemaakt. Ik heb diep respect gekregen voor hen die zo verschillende omgaan met hun leven, hardnekkig in hun verzet, blijmoedig in hun spelen” zo vertelt Gerard Beentjes over zijn werk met mensen met een visuele en meervoudige beperking die wonen en werken bij Bartiméus in Doorn.

De bloemlezing Ben ik gezien is het resultaat van het poëzieproject Dichter bij Bartiméus waarin Gerard Beentjes als huisdichter werkte binnen Bartiméus. Hierin staan niet alleen de gedichten van de huisdichter, maar ook die van cliënten, medewerkers en andere dichters.
(meer…)